Wałęsa skakał przez płot, o tyczce!

Taka narracja! W 1980 P.T. Kacapy organizowały Olimpiadę w Moskwie.

Naszym bohaterem stał się tyczkarz, Pan Kozakiewicz, który publicznie pokazał Ruskom "Takiego wała!"

Oczywistym się stał "skok przez płot" Dla niedowiarków, z powodu lichego wzrostu solidarnościowego bohatera, o tyczce. Mniejsza z tym. Ważna jest zawsze narracja. Jeden Kozakiewicz, który nieco później został Niemcem, narobił tyle patriotycznego zamętu, że i dla całkiem innego skoczka starczyło!

Zresztą, w 1980 tryumfował też Ś.P. Malinowski, śmigający przez płotki, a Wszoła wyskoczył po "srebro".

W Moskwie.

Co w tym dziwnego, że narodowy bohater został skoczkiem?

Ślusarski

Wszoła

Kozakiewicz

Wałęsa

Małysz

Zagadka. Który z powyżej wymienionych nie trenował do pierwszej krwi?



Ps. W sumie, Małysz to skakał w dół i się nie liczy. Kto obok Niego, skakał w dół?


JJ

Alfabet Kisielewskiego. Politycy i ludzie kościoła

O Brzezińskim
Dmowskim
Gomułce
Mazowieckim
Piaseckim
Popielu
Piłsudskim
Wałęsie



O Prymasie Hlondzie
ks. Kurowskim
ks. Piwowarczyku
Prymasie Wyszyńskim
Kardynale Wojtyle

Dlaczego Lech Wałęsa powinien bronić IPN?

Zupełnie nie rozumiem tej nagonki na IPN. Nie chodzi mi o to, gdzie i jaka książka została wydana, bo to są detale. Nie pojmuję powodów, dla których politycy tak się gorączkują teczkami, swoją własną i swoich kumpli przeszłością i zaraz by chcieli ciupasem wszystko zamykać, betonować i ugładzać. Dziwni to są ludzie i mało rozumni!

Tak, dziwię się najbardziej tym, którzy gdzieś tam i coś tam, nikomu oczywiście nie szkodząc – dzięki czemu znaleźli się w archiwach.

Weźmy dwóch naszych ex prezydentów: Wałęsę i Kwaśniewskiego, ale to dotyczy wszystkich polityków zaangażowanych w antylustracyjną kampanię.
(Weźmy jako przykład - broń Boże ze sobą albo do domu - To uwaga dla co strachliwszych czytelników)

Przecież te wszystkie zaszłości działają tylko i wyłącznie na ich korzyść!

Gdyby nie kwity, teczki, wakacje w nieciekawym towarzystwie, dokumenty pożółkłe i cuchnące, gdyby nie ta ciągła gra z historią, to ciągłe podgrzewanie napięcia stawiające na baczność ich sympatyków, którzy z zamkniętymi oczami pędza by bronić i przy okazji walą w IPN jak w bęben – co by zostało, że spytam?

Gdyby nie kontrowersje wokół kolejnych książek, co by zostało z prezydenta Wałęsy?
No, Wałęsa by został! Jako człowiek, obywatel i postać historyczna.
Gdyby zaczął gadać czy pisać, bez tej presji, bez wrogów i obrońców – ukazał by się w całej swej okazałości. A nie jest dzisiaj ta okazałość zbyt okazała.

Naprawdę chciałby ktoś, przytomnym bedąc, słuchać jego pokracznych wywodów, pławić się w zawstydzającej retoryce i szukać sensów w głupawych przemowach?

Zobaczcie jak Kwaśniewski odżył, ledwie Kurtyka strzelił mu haka w wątrobę, a wątroba u tego dzielnego polityka w słabym jest pewnie stanie. Oberwał a odżył!
Już nie musi się motać między międzynarodowymi ofertami pracy. Już może zleźć z drabiny ONZ i gębę rozpuścić jako ofiara prześladowań. Bez tego daru od losu, niczym więcej nie był jak zgranym kabotynem i spoconym grubasem.
A dzisiaj znowu jest w grze!

Tylko ta nieustająca wojna, zmagania niewiele znaczące dla realnej polityki, ale trzymające w napięciu publiczność mogą zapewnić zarówno Wałęsie jak i Kwaśniewskiemu dalszy polityczny byt. Tylko dzięki istnieniu IPN - czy jak się okazuje - nawet skromnego magistra historii, można bez końca podgrzewać ich heroiczny mit.

Prezydent Wałęsa na mszę, a Kwaśniewski – nie wiem na co – powinni dać sute sumki, by IPN trwał i publikował, publikował - największe nawet wzbudzając emocje.

Oni muszą zrozumieć, że z tego żyją tak, jak Tusk żyje z Kaczyńskiego.

Szlachetni Panowie!

W ten sposób, zbierając wokół siebie obrońców waszej czci i kataryniarzy w kółko grających piosenki o waszych dawnych czynach, jesteście nad wyraz cenni dla czynnych polityków. Jako sprzymierzeńcy i jako wrogowie ludu.
Czy jest dzisiaj lepszy układ, lepsza pogoda dla was, niż grzebanie w waszych życiorysach?

Za tarczą wątpliwości wobec prawdziwości jakiegoś papierka, możecie z powodzeniem ukryć swoje gęby.
Zrozumcie – to naprawdę proste!

Dżony Mamarony i Armia Wałęsy

Mój kumpel - Dżony Mamarony, w związku z tym, że wielokrotnie starał się o wizę do USA, bardzo się zamerykanizował. Strach pomyśleć, co się z nim stanie, kiedy wreszcie go do tej jego Ameryki wpuszczą. Taki się zrobił nieprzejednany, że na wszystko ma gotową odpowiedź. Problemy dla niego nie istnieją.
Spotkałem go dzisiaj.

- Cześć

- Cześć, co u ciebie Dżony?

- Fajn, ogólnie fajn, tyle tylko że rękę złamałem.

- Rękę złamałeś? – dziwię się widząc, że wymachuje kończynami bardzo dziarsko.

- Przecież nie sobie, tylko takiemu jednemu Józikowi, poszło - rozumiesz - o tego Obamę. Mniejsza z tym. Powiedz Jacek, co te kurwy wyprawiają?

No i gadamy. O tym, o czym należy. O Tusku, Wałęsie, Ipeenie, Zyzaku oraz o wolności słowa. Mamarony jako człowiek oczytany zaraz mi po angielsku tamtejszą konstytucję cytuje. Tak gadamy, aż sobie przysiedliśmy na ławce. Nie, żeby jakaś tam awantura, ale fakt, że ludzie na drugą stronę ulicy przechodzą. Pewnie na wszelki wypadek.
W końcu Dżony sprzedał mi taki greps, że padłem.

- Wałęsa – mówi – powinien wreszcie okazać swą prawdziwą siłę!

- Co okazać? – zdziwiłem się, może nieco zbyt teatralnie, tak że Dżony się obraził i nawet próbował mnie kopnąć, a żeby się czegoś więcej dowiedzieć, musiałem go długo namawiać.

- Słuchaj Jacek! Zgodzisz się chyba z tym, że jak się walczy to trzeba użyć wszystkich dostępnych sił, co?

- No tak.

- Ty trochę kumasz z historii. Pamiętasz, że był kiedyś taki Jan Sobieski, który zanim został królem pełnił różne funkcje wojskowe, aż się dochrapał stanowiska hetmana?

- Jakże bym miał nie pamiętać?

- No, bo to się tyczy Wałęsy - akurat!

- Akurat Wałęsy? Bój się Boga, co ma Sobieski…

- Niby nic, ale słuchaj! Ten cały Sobieski brał kasę od Francuzów, także przy okazji elekcji - no i sprawa się rypła. Szlachty całe masy i zaraz się zaczęło, że zdrada jawna, że korupcja i w ogóle, dawajcie go tutaj to my mu zrobim dekapitacjonibus.

- I co to ma…

- Słuchaj, nie przerywaj! Marnie by było z Sobieskim, i Wiedeń by ci się teraz tylko z Kurnikiem albo Ałganowem kojarzył, ale…

- Ale?

- Ale była armia, a armia za Sobieskim stała murem, bo wielki to był wódz, a taki żołnierz jeden z drugim zawsze woli gonić niż być gonionym. Sute łupy brać i w zwycięskiej chwale brodzić! No i żołnierze go kochali, a siła to była znaczna i gdyby krzywda się wodzowi stała, mogłaby Warszawa krwią przecie spłynąć – a może nie tylko stolica.

- Ale co to ma do Wałęsy?

- Jak to? Przecież Wałęsa też ma armię, na czele której stał, dowodząc którą zwyciężał, a nawet zmienił losy całego Świata, czego nawet o Sobieskim nie można powiedzieć!

- No, przecież bronią go jak najęci! Wszystkie autorytety! Sam Premier a nawet jego były rywal…

- Weź przestań! To liżygarnki, papierowe towarzystwo, które wiatr może…

- Co ty Dżony? Już nic nie rozumiem - To jaką Wałęsa ma armię i kto ma go skutecznie bronić?

Mamarony wstał i dla dodania swoim słowom znaczenia, aż wzniósł ręce ku niebu, tak że wyglądał jak Skarga na obrazie Matejki.

- Jak to kto ma bronić?

- No kto?

- ROBOTNICY!
…….

Kiedy wróciłem do domu, Iwona oglądając moją kurtkę obiecała, że mnie zabije, ale gdy wyjaśniłem jej dlaczego z Dżonym kulaliśmy się ze śmiechu po miejskim trawniku, przecie złość jej przeszła.
Kurtka w pralce a ja sobie piszę.
Dopóki wolno pisać, co się chce.