Rozmowa

Przy warzywach leniwie. Bez słów biorą, pakują w koszyki. Tylko dziecko: - Mamo, a co to za jabłuszka? – To cebula, c e b u l a! Literuje, każe pomacać, edukuje. Zza mnie wysuwa się damska ręka i cap za mango. Do tego z pretensją w głosie: - Ale naprawdę musisz przy stole, przy mamie, tacie i tych wszystkich ciotkach? On mruczy, odchodzi pchając kosz, ona za nim z tym mango, a tamta pierwsza znowu: - To burak, b u r a k…

W kolejce do kasy ciąg dalszy: - Czy to moja wina, że nasza galaktyka jest mała? To jednak nie polityka, nic trywialnego… Przy stole źle się wyraził o Drodze Mlecznej i ambaras. On z brodą, chudy jakiś. Ona od dołu ciężka, buty kajdaniarskie ale im wyżej tym lżej. Brakuje tylko piórka we włosach. – A przecież są miliardy galaktyk – kontynuuje, a kolejka się przesuwa: szur, szur. Przed nimi grubas już wykłada na taśmę owoce, warzywa, chlebek tostowy. Sama lekkość. Ten dalej, wyraźnie, że nie da się uniknąć słyszenia: O Kosmosie, jaki wielki - wylicza. Do czego to zmierza? Czy skończy wykład jak zacznie wykładać zakupy?

– Ale przeproszę, co mi zależy! – Zostawia ją i z powrotem w regały.

Wtedy ona do mnie, jakby świadoma mojego wsłuchania: - Wszyscy w domu go lubią, ale on jest taki wrażliwy na punkcie religii, zaraz musi powiedzieć swoje. Jest po socjologii, więc… Nie kończy, bo on wraca z bukiecikiem i flaszką. Naprawdę dąży do zgody i już wykłada. Bukiecik, flaszka, dalej ryby, niezliczone jogurty…  

- Skoro tak potężny i tym wszystkim zarządza, jak znalazł czas by tłumaczyć bandzie półdzikich brudasów na pustyni, popisywać się, zmuszać ich… Nieprzekonujące, może nawet antysemickie, ale on wrażliwy. Posiadł wiedzę i ziemię i niebrzydką młodą kobietę. Jest intensywny i w końcu przekabaci wszystkich, nawet starowinkę, która ciągle: Wszystkie nasze dzienne sprawy, przyjm litośnie Boże prawy…

Dzieciom możliwym wytłumaczy. Będą małe, a już brodate przy stole, a on patriarchalnie, stanowczo, jak to socjolog. Może się rozwinie i poruszy wielość wszechświatów, załatwi ich wizją sera z milionem dziur, gdzie każda dziura to właśnie nowy wszechświat. 

Aż dziecko przyprowadzi zięcia, albo synową, a ta nie zje jak się nie pomodli. I kto wtedy, w razie czego, kto po bukiecik, po flaszkę?

To ja będę wybierać prezydenta?

- W następny wtorek będę mieć osiemnaście lat – głośno zakomunikowała dziewczyna w autobusie do swoich koleżanek, aż wszyscy pasażerowie odwrócili się w jej stronę.

- A kiedy imprezowa „osiemnastka” u ciebie – zapiszczały chórem pozostałe, budząc ogólne zaciekawienie.

- W piątek. Chyba, że matka się wścieknie, bo mam cztery „kapcie” i chyba będę kiblować. W tamtym semestrze miałam jedenaście „kapci”.

- No i poprawiłaś ?– zainteresowała się jedna z koleżanek.

- Poprawiłam, ale teraz jednego „kapcia” mam u Kolińskiej.

- O! – Zawyły chorem pozostałe.

- Wiecie, ale jak będę mieć te osiemnaście lat, to będę mogła głosować! Mogę się przypochlebić matce i zagłosuję na Komorowskiego!

- Będziesz głosować? W wyborach? – koleżanki aż zadrżały

- No, bo tak to mi matka nie da imprezy nocnej urządzić, no i nie da finansów.

- A czemu na Komorowskiego? – Zapytała jedna z dociekliwszych koleżanek.

- Bo na kogo, na Kaczora, albo tego, no…z PSLu, no jak on??

- Lepper? – Rzuciła jedna z przyjaciółek.

- Nie. – Pokręciła głową przyszła dorosła – on się nazywa …Niesiołowski chyba, nie wiem, zresztą, co za różnica, ważne, żeby było dużo…- zawiesiła głos i rozejrzała się po autobusie – tylko, żebyś Joaśka znów nie rzygała, jak w tamtym tygodniu.

Wszystkie zaczęły się głośno śmiać wraz z rzeczoną Joaśką.

- A meny będą?

- U mnie? – tu głos dziewczyny zdradził rodzaj zdziwienia, zniecierpliwienia i pewności – Wszystkie chłopaki pchają się do mnie na imprezy!

- A który to ten Komorowski? – Jedna z koleżanek nie dawała za wygraną.

- A ja wiem! Co za różnica?

- Wiesz, to są wybory prezydenckie.

- Tak? To ja będę wybierać prezydenta? – Przyszła dorosła zdziwiła się.

- Tak, więc powinnaś wiedzieć kogo wybierasz.

- Po co? Matka na niego będzie glosować, ona wie…

To autentyczna rozmowa, której byłam świadkiem, dziś około godziny czternastej.