Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jarosław Kaczyński. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jarosław Kaczyński. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 17 kwietnia 2016

O czym myśli Kaczyński, czyli trololo

Stanisław Lem w „Fantastyce i futurologii” celnie zauważył, że najwymyślniejszą kreację ogranicza wyobraźnia oraz  intelekt autora. Stosunkowo łatwo opisać super umysł,  zawiadujący wszechświatem, czy innego wszechmocnego  super geniusza, ale gdy autor przechodzi do opisu motywacji, pomysłów czy argumentów używanych przez tak wyniesionego bohatera, nieodmiennie skazany jest na własny, zgoła nie nadzwyczajny pomyślunek. Aby nie popaść w jawną śmieszność, co bystrzejsi pisarze rozmywają rzecz całą w uogólnieniach, albo w powtarzanych w kółko zapewnieniach o nadzwyczajnej wprost genialności opisywanego przez siebie bytu.

Choć Jarosław Kaczyński nie jest i nigdy nie aspirował do bycia geniuszem, jest opisywany przez wrogie mu media, na sposób właściwy ubogim duchem fantastom. Przy okazji unaocznia się różnica jakości intelektualnej dzielącej lidera PiS, od jego czołowych krytyków ze sfery medialnej czy politycznej.  Skazuje to całą, zdaniem autorów, misternie tkaną sieć propagandy na oczywistą klęskę.

Dopóki  wystarczyło opisywanie działań Kaczyńskiego, czy komentowanie jego wypowiedzi, nie było to tak widoczne. Granica została przekroczona w momencie, gdy zaczęto masowo komentować złowrogie milczenie tego polityka. To było dziwne, ale okazało się niewystarczające, w związku z czym zabrano się za analizowanie myśli znienawidzonego polityka, ze skutkiem jaki opisałem w pierwszym akapicie.

Jakim cudem pan Żakowski czy inny Petru, może odkryć i zrecenzować myśli Kaczyńskiego, nie mam zielonego pojęcia, ale razem z całą hordą komentatorów i polityków, czynią to z wielkim zapałem, zupełnie nie zważając na własne ułomności umysłowe oraz czytelne, zgoła nieukrywane idiosynkrazje. Wystarczy obejrzeć debatę sejmową, albo zajrzeć na strony internetowe Wyborczej, by przekonać się, że świat kręci się wokół Kaczyńskiego, z Kaczyńskim, przez Kaczyńskiego i wbrew jemu. Jeszcze nie został zamieszany w sprawy sportowe i prognozę pogody, ale wszystko przed nami.

Cała ta propaganda jest do tego stopnia przeciwskuteczna, że sprawia wrażenie wymyślonej przez złowrogi umysł geniusza zła, czyli samego  Kaczyńskiego. Niektóre przykłady z ostatnich dni.

Kto inny mógł wymyślić, żeby liderzy PO, jak raz okrzyczani donosicielami, natychmiast biegli z kolejnym donosem, tym razem do polskiej prokuratury?

Kto podpowiedział Petru genialną w swojej prostocie myśl, by zaprząc do antyrządowego wózka, samego księcia Mieszka?

Kto wysłał na sejmową mównicę ordynarną, wrzeszczącą idiotkę, by wymachiwała paluchem w kierunku Kaczyńskiego?

Kto natchnął Kukiza, by razem z innymi cwaniakami powziął przemyślny, iście machiavelliczny plan unieważnienia głosowania, a jednocześnie odebrał spiskowcom zdolność prawidłowego dzielenia przez dwa?

I kto wreszcie kazał nagrać całą tę hucpę posłance PO, niejakiej Pomasce i opublikować w sieci nagranie prezentujące skrajne prostactwo i bliskie histerii rozwydrzenie jej samej oraz kolegów z sejmowej ławy?

Czy to aby nie są pytania retoryczne? Czy pytanie o to, czy nie są to pytania retoryczne, też nie jest pytaniem retorycznym? Cholera, ale się narobiło!

Po wystąpieniu wrzeszczącej i wymachującej posłanki Gasiuk – Pihowicz, odbyła się na twitterze piękna dyskusja na temat, co pokazywał podczas jej wystąpienia Jarosław Kaczyński, dotykając palcem swoich ust. Jedni twierdzili, że po chamsku kazał jej się zamknąć, inni łagodniejsi, że prosił o ściszenie zamontowanego w posłance głośniczka, ale mnie urzekła opinia, że pokazywał jej po prostu „trololo”.

Przepraszam zwabionych tytułem, ale nie jestem w stanie wyjawić, o czym myśli Kaczyński, ponieważ tego nie wiem.

Z działań naszego, pożal się Boże establishmentu, wnioskuję natomiast, że gra toczy się o przekroczenie przez PiS granicy czterdziestu procent poparcia i sprowokowanie Kaczyńskiego do przedwczesnych wyborów, a wtedy... coś się wykombinuje.  Cwaniaki kombinują, jak zwykle, wedle własnej chytrości.


Poparcie, owszem wzrośnie, ale na wybory musicie poczekać, kontentując się przez najbliższe lata widokiem prezesa PiS, który robi wam „trololo”.

wtorek, 4 października 2011

Tasiemiec uzbrojony, czyli, he he... debata Lisa z Kaczyńskim

Czytam i czytam na s24, że Kaczyński wygrał z Lisem, lub odwrotnie, że to Lis(hi hi) wygrał z Kaczyńskim. Nie mogę wyjść z podziwu, że dziennikarzynę porównuję się z jednym z najlepszych polityków w Polsce.

No cóż, takie mamy standardy!

Przewidują niektórzy, że to koniec Lisa jako gwiazdy dziennikarstwa. Litościwi nawet mu lekko współczują.

Nie ma co się o niego martwić, Lis jest jak tasiemiec i to uzbrojony. Pasożytów ciężko się pozbyć, zwłaszcza takich. On już zbyt mocno się obudował i wpiął, żeby można go było łatwo usunąć.

Mam pewną satysfakcję, bo Premier Kaczyński (wciąż mu się należy ten tytuł), czego Lis też nie uszanował, nie dał się sprowokować i za to mu chwała.

To tyle, nie mam zamiaru wyrokować o wygranych i przegranych, o tym zdecydują wyborcy. Wiem jedno, ze jeżeli ktoś, kto oglądał wczorajszy program Lisa może sam we własnym sumieniu zastanowić się jakie są standardy medialne w naszym (a jakże) demokratycznym kraju.

poniedziałek, 22 sierpnia 2011

Debata głupich, albo zgoda

Pusty śmiech mnie ogarnia, gdy wyobrażę sobie zaproponowany przez premiera Tuska, w trakcie przemowy godnej przekupki, cykl przedwyborczych debat pomiędzy liderami oraz “specjalistami” resortowymi, obydwu partii.

Na dodatek część polityków, najwyraźniej oszołomiona mocą słów uważanych za ważne, optuje za debatą “merytoryczną” ! Dosłownie kolki można dostać ze śmiechu.

W Polsce nie było, nie ma i w przewidywalnym czasie nie będzie takiej debaty, co nie znaczy, że po zwaśnionych stronach brakuje ludzi przygotowanych merytorycznie do jej stoczenia. A skoro tacy są, cały czas trwają debaty o ważnych dla Polski sprawach, ale na Boga, my tu “gadamy” o debacie publicznej, debacie telewizyjnej, dla plebsu, hołoty i gamoni. O debacie dla wyborców, czyli dla nas, mili moi.

Merytoryka takiej debaty polega na okładaniu się kijami, wrzaskach i kwikach wyrażających już to samozadowolenie rządzących, już to troskę opozycji o straszliwy los przywołanych powyżej wyborców.

Już na starcie “debata” stała się wytrychem, bo przecież nie kluczem, wyborczym. Wedle mistrzyni politycznego krętactwa na poziomie magla, posłanki - Kidawy Błońskiej, PiS rozpoczął ucieczkę od “merytorycznej - o rany!” debaty z partią rządzącą.
Pisowczycy wskazują w kontrze na konieczność uprzedniego rozliczenia się rządzących z obietnic składanych cztery lata temu.

Powstaje zasadnicze pytanie, czy debata ma dotyczyć tego co było, czy tego co będzie?
Reform przeprowadzonych czy zaniechanych?
Planów/obietnic na przyszłość czy rozliczenia przeszłości.
Jeśli rozliczenia, w trakcie licytacji win zaraz dojedziemy do kreski 1989 roku a jeśli przyszłości wpadniemy w wir fantastyki, ponieważ, żaden z dyskutantów nie odkryje przed zdumioną publicznością, zakresu suwerenności/swobody jaką dysponuje Polska w Europejskim tyglu politycznym i gospodarczym.

Poza tym, gdyby debata naprawdę miała być merytoryczna a na dodatek ( O fantazjo! ) prowadzić do jakichś sensownych wniosków, okazałoby się, że PO i PiS tak naprawdę niewiele się różnią w kwestiach gospodarczych, społecznych czy dotyczących bezpieczeństwa narodowego.

Skutkowałoby to powołaniem wspólnego, bardzo silnego centroprawicowego rządu na wyjątkowo trudną kadencję 2011 - 2015. Na lata, obym się mylił, które mogą zadecydować o przyszłości Polski. Na lata, co bardzo prawdopodobne, pełne zagrożeń i niepokojów społecznych w Świecie, Europie i w końcu u nas, bo my już przecież ani “wieś wesoła” ani my “za górami i lasami”

A tu nam się funduje “debaty” czyli wybór pomiędzy “jak ten PiS mnie brzydzi oraz przestrasza”a “ jak mnie to PO brzydzi oraz nudzi”
Jakoś mnie to już niespecjalnie bawi, gdy pomyślę jakie mogą być tego starcia konsekwencje.

Ktoś mi tu napisze, że demokracja, że wolność wyboru, że rany zbyt głębokie. Polska przetrwała Mątwy, co nie znaczy, że musimy stare błędy w nieskończoność powielać. Wszyscy przytomni widzą chyba, kto się pasie na naszym wewnętrznym pobojowisku.

Kto nie widzi, że to już przestała być zabawka, ten głupi!

Oto czterdziestomilionowy naród rozrywany jest i podjudzany do walki przez kilkudziesięcioosobową “szczujnię” Tym nikt nie wystawi skutecznego rachunku, ale każdy z Was ma szansę taki rachunek otrzymać do zapłaty.

Nie chodzi mi tutaj o jakąś miłość wzajemną, o milczenie w sprawach ważnych, ale, wybaczcie, krąży mi po głowie starodawne:

- Zgoda, niech się głupi godzą!

Z dedykacją dla naszych polityków wszechopcji, z Wieszcza, ponoć.

"Aż Maciek, dotychczas ponury,
Nieruchomy, wstał z ławy i wolnemi kroki
Wyszedł na środek izby, i podparł się w boki;
I spojrzawszy przed siebie, i kiwając głową,

Zabrał głos, wymawiając z wolna każde słowo,
Z przestankiem i przyciskiem: "A głupi! a głupi!
A głupi wy! Na kim się mleło, na was skrupi.
To póki o wskrzeszeniu Polski była rada,

O dobru pospolitem, głupi, u was zwada?
Nie można było, głupi, ani się rozmówić,
Głupi, ani porządku, ani postanowić
Wodza nad wami, głupi! A niech no kto podda

Osobiste urazy, głupi, u was zgoda!
Precz stąd! bo jakem Maciek, was, do milijonów
Kroćset kroci tysięcy fur beczek furgonów
Diabłów!!!..."

Ucichli wszyscy jak rażeni gromem!
Ale razem straszliwy powstał krzyk za domem:
"Wiwat Hrabia!" On wjeżdżał na folwark Maciejów,
Sam zbrojny, za nim zbrojnych dziesięciu dżokejów.


No właśnie, dziesięciu dżokejów, Panie Premierze! Panie Premierze (Prezesie)
Jak tak dalej będzie, dziesięciu dżokejów będzie Polski bronić?
Baczcie by Polski w tym zamęcie nie uronić

piątek, 17 czerwca 2011

Janke pisze. Zadziwiająca anabasis pani Joanny

Igor Janke w dzisiejszej Rzeczpospolitej opisuje polityczną wędrówkę pani Kluzik- Roztkowskiej po drogach i bezdrożach polskiej polityki.
Swoim zwyczajem objawia się czytelnikowi jako szczery i naiwny młody człowiek.

Na stronie: Jak ja lubię tak pisać o ludziach urodzonych w latach sześćdziesiątych!

Jankes dopatruje się w postępowaniu niedawnej liderki PJN szczytu politycznej nielojalności. Szczytem, drogi Igorze, byłoby dopiero, gdyby pani JKR zrażona niechętnym stosunkiem “platformerskich dołów partyjnych“, powróciła w przyszłym tygodniu do PiS, na zasadzie “nie ma jak w domu!” przy okazji, opisując swoje przygody, niczym współczesny Ksenofont w spódnicy.

Pewnie do tego nie dojdzie, ale dobrze jest maksymalizować swoje oczekiwania, szczególnie wobec naszych ulubionych polityków. Ich wolty, zmiany przekonań i politycznych kursów, coraz częściej sprawiają wrażenie zacierania śladów, zupełnie tak jakby bawili się z nami w podchody.

Jasne, z tym Ksenofontem nieco przesadziłem. To nie “marsz dziesięciu tysięcy” a raczej Budziejowicka anabasis Szwejka.
Słuchając pań i panów z naszej “łączki” widzę dzielnego bohatera powieści Haszka tłumaczącemu zdumionemu dowódcy miejscowej żandarmerii trasę swej wędrówki do Budziejowic, która przybiera kształt okręgu.

Wcześniej, wypytywany dlaczego po prostu nie pojechał pociągiem skoro do Budziejowic odjechało ich z Taboru kilkanaście, nie kombinował, nie robił uników tylko odpowiedział wprost:

- Ponieważ spotkała mnie taka przygoda, że siedziałem w dworcowej knajpie i piłem jedno piwo za drugim! - czego sobie i państwu życzę dla niezbędnego “wzmożenia moralnego oraz intelektualnego” bez którego żaden z nas, wyborców przecież, nie będzie w stanie pojąć tego, co mają w głowach politycy w rodzaju pani Kluzik - Rostkowskiej, publicyści czy inni blogerzy, popierający i szukający wartościowej odmiany w każdym głupstwie, byle odetchnąć, byle zachowując pryncypialną minę obiektywizmu, odwrócić się jakoś bokiem od jaskini, w której siedzi, trwając niezmiennie, nieżyciowy smok Jarosław.

Nieżyciowy przede wszystkim w tym sensie, że jak to ze smokami bywa, ma pewnie ochotę na schrupanie jakiejś dziewicy lub prawiczka, a na scenach, politycznej i medialnej występuje wyraźny deficyt tego towaru.

No, chyba, że nasz dzielny Igor, oczywiście w sensie politycznym, żeby nie było!

środa, 15 czerwca 2011

J. Kaczyński jest kosmitą!

Proponuję natychmiastowe powołanie ( po wakacjach oczywiście) Komisji Śledczej, która wreszcie ukaże zdumionemu ludowi, fakty wskazujące na to, że Jarosław Kaczyński jest kosmitą!

Po pierwsze dysponuje telepatyczną mocą, dzięki której panuje nad milionami ludzi, czyniąc z nich fanatyków domagających się prawa i sprawiedliwości. Dowodem jest to, że żaden Ziemianin takimi mocami nie dysponuje. Nawet Syn Smoka, premier Donald Tusk, mimo że natęża się publicznie i strasznie wyszczerza gały, nie potrafi osiągnąć tak bezwzględnej mocy. Ludzie mu piją, biegają po pociągach i zaglądają bez żadnej potrzeby do ubikacji.

Po drugie, Kaczyński wydziela złe fluidy, tworzące złą atmosferę. Takie fluidy znamy z filmów Lucasa, że wymienię film „Imperium 4RP kontratakuje” Dobrze, że rycerze Judaj z Czerskiej, czuwają żując swe świetlne miecze.

Po trzecie, ostatnie i najważniejsze, Jarosław Kaczyński bez żadnych wątpliwości jest kosmitą, ponieważ, a co do tego jesteśmy wszyscy zgodni, Jarosław Kaczyński urodził się w Kosmosie!

Jako Kosmita się tutaj pcha! Alf, Alef….i diabli wiedzą co jeszcze

Ps.
Doniósł mi jeden taki Aldebaranin, że Tusk też jest kosmitą. Czy w kosmosie „wiaruchna” kuma, co to jest to nasze ziemskie SLD i dlaczego za kilka miesięcy będa UFO?

czwartek, 9 czerwca 2011

Jarkacz Bej

Czy to aby nie Jarkacz Bej i jego okrutna banda?

- Uspokójcie się ludzie. Oto skierowałem na wskazane przez was wzgórze bezwzględne oko mojej perspektywy i widzę, że tylko jakieś nadobne chłopie gęsi pasie. Wracajcie do roboty!

- Jasny panie, czy to na pewno gęsi? Jak ciężko jest pracować w takiej opresji, człowiek nie zna dnia ani godziny. Budujemy, budujemy a tu Jarkacz Bej kręci się w okolicy i napaść może, i spustoszy. Ludzi pobije, żywić nas nie zechce!

- Wam to tylko jedzenie w głowie. Mało macie? Poza wszystkim, lękać nie macie się czego. Nas jest wielu, a ich garstka! Weźcie przykład z tych dzielnych co za lasem budują dworzec dla kolei żelaznej…

- Panie, oni bliżej miasta, to i lęk mniejszy, a poza tym mają rurę w której w razie czego mogą się zaspawać i tam sobie siedzą, choć duszno, a my w polu inwestycyją prowadzim.

- W polu? Opodal przecie rzeczka, a nad rzeczką wioska czerwonoskórych braci. Nie darmo z nimi, chociaż niepalący jestem, fajki pokoju palę.

- Panie, w razie czego, z nich nijakiego pożytku. Ciągle tylko przez komórki gadają, fotografują się w pióropuszach i bez, a jak lęk na nich przyjdzie to z łuków szyją gdzie popadnie.

- Jest sto kroków stąd kuźnia!

- Kowal podejrzany! Coś kuje, ale nie wiadomo co, jak człowiek zajdzie i spyta, zaraz się nadyma, że potem się okaże. I dalej hałasuje młotem, a na kowadle niczego dostrzec nie można.

- Karczma!

- No, zacny Żydowin oną prowadzi, na borg daje, ale ile procentów naliczy, nie wiadomo!

- Wiem, mi też nie jest lekko. Tak jak wam pracować, tak i mnie rządzić nie jest łatwo. Źle się pracuje, gdy ktoś tak okrutny i dziki nad nami stoi, mnie przez ramię zagląda, a was straszy. Przez niego to wszystko, wiem to ja, i wy wiecie, ale ani jego wygnać, ani tej jego watahy wyrżnąć nijak nie można, wedle prawa.

- To tak? To on może nas straszyć, pokrzykiwać, ognie bez zezwolenia palić, zewsząd nadbiegać, a my biedne baranki nic, na rzeź iść mamy, na stracenie?

- Nie płaczcie już i nie garnijcie się do mej kulbaki, bo ubrudzicie mi konia! Uspokójcie się! Cały świat nam sprzyja, a dla szczególnej waszej ochrony sprowadziłem do sąsiedniej stanicy, słynnego zagończyka imć Wołodyjowskiego wraz z jego zgrabną chorągiewką.

- Tego? Telefonów nie odbiera, a do tego ma wgrane w komórkę “Schody do nieba” Jakby na złość. Panie, z nim jest taki gruby szlachcic, co to z ludźmi Jarkacz Beja często popija.

- Panowie, do roboty! Przy mnie lękać się nie macie czego, a po prawdzie nie taki Jarkacz Bej straszny, jak go malowałem!

- Panie, panie! Sięgnijcie jeszcze raz po oną cudowną perspektywę i zobaczcie co to za matoł, tfu, tuman kurzu na horyzoncie! Czy to aby nie straszliwy Jarkacz Bej i jego ludzi?

- Boże, z kim ja muszę pracować!

środa, 23 marca 2011

Jarosław Kaczynski na zakupach

Jarosław Kaczyński poszedł do osiedlowego sklepu, gdzie zrobił zakupy, wydając pięćdziesiąt pięć złotych. Wywołało to nielichą sensację, pomimo tego, że nie kupił fajek, jajek, ani flaszki!

Do tego zaznaczył, że w takiej Biedronce kupują najbiedniejsi.

Wywołało to oburzenie ludzi, który przy innych okazjach chwalą się zarobkami zbliżonymi do kwoty 100 000 złotych miesięcznie Te Ancymony i Ananasy, jak się okazuje, pasjami robią zakupy w Biedronce i nie lubią gdy im ktoś wytyka ich codzienna biedę!

Pewnie Jarosław Kaczyński chciał upiec dwie pieczenie w jednej mikrofalówce.
Przedstawić ludowi iście Mistewiczowską opowieść… ( Panie słowniku! Nie Mickiewiczowską! To już oddaliśmy walkowerem ) - Przepraszam, ale mam jakiś nastawiony literacko słownik.

… o cenowej masakrze jakiej dokonuje rząd złego Tuska, przy okazji prezentując się zdumionej publiczności jako zwykły obywatel. Nie bardzo to wyszło, panie prezesie. To, że rząd Tuska jest do d..y wiem sam z siebie, ponieważ codziennie bywam w sklepie, na giełdzie i w kilku innych miejscach, gdzie nierytmicznie bije „serce naszej gospodarki”

To, że powstaje szum z tak błahego powodu, że pan raczył odwiedzić sklep spożywczy troszkę mnie, jakby to rzec, razi.

Rozumiem, że postpolityka, że opowieść, ale zasadniczo nawet nie chce sobie wyobrażać, skąd politycy biorą produkty spożywcze, skoro wizyta w sklepie jest medialną sensacją?

Wiem, udaję głupiego, ponieważ politykom pańskiej oraz innych czołowych partii jedzonko przynoszą biedroneczki, zgodnie ze starodawnym wierszykiem:

„Biedroneczko leć do nieba
Przynieś mi kawałek chleba!”

I taka biedronka, nasza polska biedronka, nie żadna tam portugalska, wraca obładowana jak osioł figami, majonezami oraz innymi ostrygami, które jak zauważył starodawny pan Gogol – wiadomo do czego są podobne!

Miałem jeszcze w ramach pisania o infantylizmie naszej polskiej politycznej dysputy napisać o Małyszu, ale chłopak tak szybko poleciał ku władzy, że mu się z pod ogonka zakurzyło, tak, że temat został spalony.

Na koniec tylko taka uwaga.

Niech się Pan nie wypowiada o sprawach, o których nie ma Pan zielonego pojęcia.

Najbiedniejsi kupują tylko w osiedlowych sklepikach.
Drożej niż w biedronce, ale za to na „zeszyt”
Dysponuje Pan strukturami partyjnymi.
Ja znam to tylko jako przejezdny klient, ot, z obserwacji. Proponuję taki eksperyment, zakładając, że ma pan „swoich ludzi” w każdym powiecie.

Miast ekscytować się faktyczną przecież zwyżką cen, niech pańscy ludzie pobiegają po sklepach i starannie zlicza jakiś tam podstawowy koszyczek. Następnie wyniki należy nanieść na równie szczegółowa mapę dochodów w poszczególnych powiatach.

Zakładam się o butelkę wina z Biedronki, że im niższe dochody i większe bezrobocie w okolicy tym ceny wyższe.

poniedziałek, 13 września 2010

Psia polityka mać

Jarosław Kaczyński

Jarosław Kaczyński jest zdrowy, bo ma zimny nos. Trochę się czochrał ostatnio i nawet, co nieco dziwne, ganiał za kotem. Zbieracze wyczochranej sierści nadbiegali zewsząd nawołując, że JK zostanie całkowitym łysolem przez to czochranie. Wedle najnowszych badań: Sierść czarna, błyszcząca. Łapy mocne a ogon dość wesoły!

Bronisław Komorowski

Podobnie jak u Jarosława Kaczyńskiego nos jest zimny choć malinowa barwa nosa wszystkiemu przeczy. W fachowych tygodnikach można spotkać się z sugestią, że nos Bronisława Komorowskiego jest chłodzony sztucznie. Sierść podniesiona jakby w panice, Oko lekko mgliste a łapa niepewna. Osiągi w zbieraniu wiewiórek z drzew zostały opisane jako „dwa chyce w okularach”

Donald Tusk

Donald Tusk ma nos gorący i nie chce przynosić patyka…

sobota, 24 lipca 2010

Niedobry Kaczyński! Brzydki Kaczyński!

Ach jaki ten Kaczyński niedobry! Od prostego blogera do najwybitniejszego analityka sceny politycznej każdy musi obowiązkowo wyrazić swój żal co do zmiany retoryki PiS i rozpłakać się nad utratą szans wyborczych tej partii. Martwią się tym zarówno jego dotychczasowi zwolennicy jak i, co nieco dziwi, przeciwnicy.

Ludzie zachowują się tak jakby przez kilka miesięcy musieli chodzić w niewygodnych żelaznych bucikach, a teraz znaleźli okazję by te budziki zdjąć i mogą wesoło majtać paluszkami. Prawda, że uff?

A ja się pytam, czy Kaczyński i jego partia mają być bębenkiem na którym PO wygrywa swoje melodyjki? Doprawdy, też mi godna rola!

Mili państwo, raczcie zdać sobie sprawę z oczywistego faktu, że polityką na co dzień, interesuje się góra dziesięć procent ludzi, z czego prawie wszyscy mają wyrobione zdanie i trudno mi sobie wyobrazić, że ktoś pod wpływem felietonu czy programu TV zmieni swoje sympatie. Nie mierzcie społeczeństwa swoją miarą! Na TVN24 czy łamach gazet świat nie tylko się nie kończy, ale nawet porządnie nie zaczyna.

Ale jednocześnie jest tak, że prawie do każdego docierają strzępy informacji, medialna sieczka od czasu do czasu okraszona jakimś gwałtownym wydarzeniem, echem sporu czy opisaną i pokazaną aferą związaną z ludźmi polityki.
Większość energii specjalistów od wizerunku idzie w kierunku maksymalnego uproszczenia, Dobry temat to temat na który prawie każdy może się wypowiedzieć i stanąć po jakiejś stronie, a nawet zabrać głos na internetowym forum.

To co was drażni, drodzy czytelnicy, dla milionów jest tak naprawdę jedynym kontaktem z polityką.

Nie trzeba być szczególnie wnikliwym obserwatorem by zauważyć w jaki sposób pokrzykiwania jednego osła ustawiają publiczność w bojowych szykach. Tematem nigdy nie będą sprawy merytoryczne. Problemy gospodarcze czy upadek systemów emerytalnych nie mają szans konkurować z rykiem jednego osła! To smutne, ale tak jest w dzisiejszym świecie.
Oczywiście do czasu gdy kołderka nie skróci się do wielkości chusteczki. Wtedy zmieni się nie tylko tematyka ale i sposób przedstawiania swoich racji.

I tu pojawia się Kaczyński ze zmianą retoryki, która to zmiana tak was drażni psując nieco wydumany obraz estetycznej politycznej spolegliwości.
Przypominam, że dzieje się to w momencie gdy PO realnie przejmuje władzę nad mediami publicznymi, mając zapewnioną przychylność mediów prywatnych.
W tym kontekście dla mnie ta zmiana jest dość oczywista. Choćby Kaczyński zaczął chodzić we włosiennicy i kazał się codziennie ćwiczyć dyscypliną i tak będzie przedstawiany jako łajdak i agresor.

Rozgrywka jaką prowadzi wydaje mi się zupełnie zrozumiała i sensowna tym bardziej w kontekście zbliżających się wyborów lokalnych, obarczonych wadą niskiej frekwencji, gdzie dużo łatwiej i skuteczniej można użyć „żelaznego elektoratu” nie tylko podczas głosowania ale także przy tworzeniu lokalnych struktur, które są bardzo słabe.

Oczywiście, podobnie jak każda polityczna rozgrywka i ta jest obarczona ryzykiem niepowodzenia, ale bez podjęcia ryzyka szanse na jakikolwiek sukces są żadne. Siedzenie cicho i uśmiechanie się do kanibali nie wybawiło jeszcze nikogo od skończenia w kociołku czy na ruszcie.

( O „kanibalach” piszę oczywiście w sensie przenośnym i politycznym, żeby nie było, że coś brzydkiego sugeruję )

czwartek, 1 lipca 2010

Jeden głos mniej

- Mam teraz wielką nadzieję, że Jarosław Kaczyński wygra wybory – powiedziała wczoraj po debacie moja mama.

Dlaczego to piszę?

Bo, moja mama na 73 lata, od kilkunastu nie rusza się z domu, niestety choroba jej nie pozwala na dłuższe wędrówki. Na wybory też nie chodzi, choć rzeczywiście tym razem ma wielką na to ochotę, by zagłosować na Jarosława Kaczyńskiego.

Trudno, będzie niestety miał p. Kaczyński jeden głos mniej, bo nie mam jak mamy do lokalu wyborczego doprowadzić.

Mama zawsze była i jest mi wzorem, zawsze szanuję jej zdanie, bo nigdy nie ulegała żadnej propagandzie.

Dalej mama analizując szansy, powiedziała, że teraz i tak, p. Kaczyński, będzie miał (gdyby wygrał wybory prezydenckie) kłopotliwą sytuację, niestety, ma rację.

Pamiętajmy, że Prezydent u nas w Polsce to nie to samo co np. w USA. Zwłaszcza po tragedii Smoleńskiej, gdzie Prezydent zginął (bo…), a miał ochronę, powinniśmy pomyśleć i o tym.

Jedno co jeszcze utkwiło mi w pamięci, to, to, że mama stwierdziła, że JK, to nie tylko polityk wielkiego formatu, to prawdziwy mąż stanu, czego u nas w polityce po prostu się nie spotyka.

No tak, ale niestety, nie mogę za mamę głosować biorąc od niej upoważnienie, bo nie ma mama 75 lat.


pozdrawiam

sobota, 12 czerwca 2010

Wybory 2010. Bieg po zwycięstwo

Czy ktoś przytomny może zakwestionować polityczny geniusz Donalda Tuska? Nie widzę, nikt się nie zgłasza! Niemniej w życiu już tak bywa, że każdy może się potknąć. Nawet taki okrzyczany Napoleon kilka razy leżał na mordzie a w końcu padł i dzisiaj w kręgach obżartościowych, nie specjalnie zainteresowanych historia powszechną, bywa znany jako patron ciastka „napoleonka”
Jako co będzie kiedyś znany Donald Tusk? Ano, zobaczymy.


***

- Widzisz Bronek, kampania wyborcza jest jak bieg średniodystansowy. Jesteś dobrze przygotowany, pochodzisz z usportowionej partii a twoich przeciwnicy, szkoda nawet wspominać. Jeden gra w gry planszowe i to chyba wszystko.
- Ale czy na pewno wygram? Może mnie złapać zadyszka albo kolka i co wtedy? Dogoni mnie ten Kaczor jak nic.
- Spójrz, mój drogi na tę paczkę
- Na paczkę, która trzymasz w dłoniach?
- Tak, właśnie na tę paczkę. Zobacz, to są wrotki!
- Wrotki?
- Wrotki! Lewą ufundował koncern Agora a prawą Aj… nie kłuj mnie kółkiem, a prawą AjTiAj. To są najnowocześniejsze wrotki na świecie, wypróbowane w USA i nie tylko wraz z idealnymi bucikami. Podczas gdy Kaczor i ci inni będą truchtać, ty zrobisz tylko „siuuuuu…szuuuuu” i będziesz na mecie. Umiesz jeździć na wrotkach?
- Jasne! To cudowny pomysł, drogi Donaldzie, dosłownie brak mi słów!


***

- Jeszcze jedno Martini, panie premierze?
- Nie, dziękuję. Upajam się dochodzącym ze stadionu szumem kibicujących tłumów. Jak wypadły treningowe jazdy Bronka?
- Śmiga!
- To cudownie, po prostu cudownie!

***

- Donaldzie! Donaldzie!!!
- Co tak dyszysz odważny Schecie?
- Biegnę ze stadionu - Tchu! Tchu! To jest, to jest….okazało się, że to jest bieg z przeszkodami!
- Bieg z przeszkodami? I co to zmienia…
- Bronek się rozpędził i nadział się na przeszkodę akurat tą częścią ciała, że wiesz, okołobrzuszną i …
- To niech przełazi górą, odrobi na dystansie - I niech uważa do cholery!
- Przelazł
- I co?
- Wpadł do rowu z wodą! Jakoś się wygrzebał, ale kółka przestały się kręcić i teraz człapie!
- No dobra, ale przecież Kaczor przy jego wzroście przeszkody nie przeskoczy, spokojnie!
- Kaczyński idzie na szczudłach!
- Przecież to nie po sportowemu, na szczudłach!
- My też tak mówiliśmy a nawet wrzeszczeliśmy a oni pokazują na wrotki, że niby też nie bardzo.
- Nowaaaaak! Do mnie!!!

czwartek, 3 czerwca 2010

Co powinien prawdziwy mężczyzna?

Objawili się ostatnio seksiści, ciemniaki oraz zabobonne pierogi w liczbie znacznej, wykrzykujący, czego to nie zrobił Jarosław Kaczyński, w przeciwieństwie do Bronisława Komorowskiego.

Nie wybudował domu!

- Ładnie byśmy wyglądali gdyby każdy facet wybudował dom. Byłem wczoraj w Warszawie i zauważyłem, że niewiele tam stoi domków, za to cała masa większych i mniejszych bloków i kamienic, których zamieszkujący je mężczyźni raczej sami nie wybudowali. Gdyby każdy zaczął z powodu takich gadek budować, zabrakło by miejsca "na terenie planety" Lepiej nie!

Nie posadził drzewa!

Trochę absurdalny zarzut, tym bardziej, że bardzo trudny do zweryfikowania. Niejeden będąc na wsi nażarł się jak prosię czereśni, a potem polazł za stodołę za wiadomą potrzebą i nawet nie wie, jakie smaczne czereśnie z wyrosłego tam drzewa spożywa ludność miejscowa i jakie wydarzenie ta czereśnia upamiętnia.

Nie spłodził syna!

No, seksizm i chińszczyzna w w czystej postaci. Pomijając już fakt, że niejeden zabobonnik wyliczając na paluchach trzy wyczyny świadczące o jego męskość, bo i dom wybudował i za stodołą bywał, nie wie, że mu się ta triada męskości wcale nie domyka. Ale cicho o tym!

Kiedyś chodziła inna gadka między ludźmi, że facet powinien być uczciwy, honorowy, odważny, prawdomówny, opiekuńczy wobec kobiet, nie powinien krzywdzić słabszych i takie tam, że o seksie nie wspomnę.

Panie Premierze, radzę zagłosować na J.Kaczyńskiego

Tym bardziej, że głosowanie jest tajne, ale co głos to głos i każdy się liczy!
Niech Pan, panie premierze zwróci uwagę, że ledwie kandydat Komorowski przekroczył kanał La Manche, a już uznał za stosowne oświadczyć publicznie, że:

- Za obietnice Donalda Tuska nie odpowiadam – i dodał, że on swoich obietnic dotrzymuje, w co nikt chyba nie wątpi, mając na uwadze … dobra nie będę kończył tego zdania. Wystarczy Ścios.

Niech Pan, panie premierze zwróci uwagę jak gładko mu to poszło! O, gdyby to Kaczyński powiedział, odpowiadając na pytanie o swoje obietnice wyborcze. O, gdyby Kaczyński powiedział, że „ja nie Tusk i nie szafuje pustymi obiecankami” byłaby niezła granda, a to przecież przeciwnik polityczny.

I niech Pan weźmie pod uwagę, że to tylko kanał La Manche, pod którym jest nawet tunel, ale co będzie jak zgodnie z wszelkimi zasadami, pan Komorowski zostając prezydentem wystąpi z PO? To już będzie jak przekroczenie Rubikonu, niemalże, a wtedy... Oj, panie premierze, - może być różnie!

Choć Komorowski jakoś osobliwie nie przypomina Cezara, to przecież jak głosi obiegowa mądrość „historia powraca jako farsa” a skończyć jak Pompejusz? Brr…tego Panu nie życzę!

czwartek, 13 maja 2010

Jarosław Kaczyński w Salonie24. Wydarzenie

To niezwykłe wydarzenie. Oto jeden z dwóch najważniejszych kandydatów w wyborach prezydenckich udziela pierwszego wywiadu portalowi internetowemu. Na dodatek, gdy od podjęcia decyzji o kandydowaniu media dopominały się o to by wreszcie zabrał głos.
Już to jego milczenie stało się solą w oku opiniotwórczych mediów a dla politycznych konkurentów ciężarem nie do udźwignięcia.
Milczenie zmieniło się w milczenie agresywne.
Wysłano do akcji starych, doświadczonych prowokatorów. Nic. Cisza.

Potem pojawiło się przesłanie do Rosjan. Nie w TVP, TVN czy innym Polsacie, ale na popularnej „tubce” Genialne posunięcie omijające tradycyjne media. Aby mówić o wystąpieniu Jarosława Kaczyńskiego trzeba było się zniżyć do „sieci” Komentować, interpretować słowa skierowane obok głównego nurtu.

Ci którzy chcieli atakować uwikłali się w śmieszne sprzeczności. Linia propagandowej odpowiedzi łamała się przy każdym zwrocie, przy każdej probie stworzenia antynarracji.
Od – Ma w domu pianino, a nie potrafi na nim grać, przez – Wykorzystuje Muzeum Powstania Warszawskiego, do – no właśnie, do czego, że wysiaduje w kawiarniach? Do agresywnego imbryczka, z czego naśmiewa się na twitterze Łukasz Warzecha?

A teraz ten wywiad, przeprowadzony co prawda przez znanego dziennikarza, ale jednak pośrednio z e zwykłymi ludźmi, z amatorami politycznych dyskusji. Znowu z pominięciem mediów głównego nurtu. Aby się do treści w nim zawartych odnieść trzeba wejść na stronę nazywaną przez oszołomów „psychiatrykiem 24” i grzecznie poklikać. Ścios, Stary, Chevalier czy Rolex nagle wzięli z pomocą Igora Janke górę nad złaknionymi wywiadu Tomkiem, Moniką czy jak tam się zwą. Aby analizować trzeba się pochylić nad pogardzanym, tworzonym w większości przez amatorów medium. Można oczywiście nie zareagować, ale wtedy zareaguje konkurencja. Inaczej si ę nie da – Trzeba.

W podobnej sytuacji jest sztab Bronisława Komorowskiego, który otrzymał identyczną propozycję i jak rozumiem z niej nie skorzystał. Wolna wola, ale opowieść już została opowiedziana.
Można teraz zareagować na zaproszenie do Salonu24, albo nie. Wolna wola, a są tylko dwie możliwości do wyboru.

Widzę jasno, że sztab Jarosława Kaczyńskiego doskonale odrobił lekcje nowoczesnych technik narracyjnych. Po kilku latach nieudolnych prób pierwszy raz został liderem w grze politycznej. Nie dziwię się nerwowości konkurencji, która chcąc nie chcąc musi podążać śladem lidera. Odpowiadać na jego posunięcia. To nie jest wygodna pozycja, prawda, panowie z legendarnej biblioteki?
Powstała luka pomiędzy waszymi oczekiwaniami wobec tego jak będzie prowadzona kampania rywala a rzeczywistością. Z każdym dniem ta luka się poszerza i nie da się jej zasypać kolejnymi wyskokami posła Palikota ani okrzykami żadnego z „GW” ( Geriatrycznych Wojowników )
Wasi przeciwnicy z PiS po latach nieznośnego marudzenia zrozumieli, że nic nie daje narzekanie na stronniczość mediów, ani przymilanie się tymże.
Robią swoje i tyle, a na to, przyznajcie uczciwie, nie byliście przygotowani.