okropne wierszyki

„10.04.2010”


wiem ze bolesław chrobry był gruby
i na co umarł jan trzeci sobieski
i co wyczyniał pan sulla
kurtka niebieska

znam pijacką kartę olka
aleksandra macedońskiego
i dziwne przewagi corteza
panie kolego

wiem co cezar co inka
a co gałąź złota
kto parł ku ziemi świętej
i dlaczego także hołota

znam paszkwile na papieży
i na króla batorego
ze starym jagiełłą piłem wodę
z kubka bardzo srebrnego

znam losy tych co panów
piłami rżnęli 
i łże mesjaszy zrodzonych 
z ludu wybranego

poznałem słodkie smaki 
ach cudnej starożytności
i wąchałem ciała angielskich żeglarzy
grających o życie w kości

wiem o tysiącu spraw jeszcze 
ale nie będę wymieniał
by ktoś mi nie powiedział
halo tu zbliża się ziemia

zobacz pan jak radziecki biskup klaszcze 
czapeczka mu się zsuwa. wiadoma sprawa
na pochyłe drzewo nawet koza wlezie
a co dopiero taka bezpieka panie

o czym tu gadać. pan spojrzy na wielkiego
przecież to debil chwalą  podskakuje z radości
panie kochany, nie da się inaczej to są orki
takie jakby drapieżne delfiny film był

spójrz pan na harcerzyków świeczki na torcie
kanibale się oblizują widziałeś pan jak idą siadać
idą jak dziady byle do krzesła byle
panie skąd w ogóle taki pysk mieć można

żona mówiła, że to dziedziczne
wielkie mi tam mecyje same powtórki 
w telewizji panie kochany takie czasy 
mówią że wolność ale co to za wolność panie!

klasa mówią polityczna a ja widzę mafię
w superaku piszą że mafia rządzi panie
lepiej było za króla wiadomo król to król
a to hołysze panie skąd można taką gębę wytrzasnąć

nie machaj pan ręką ja stróż jestem i wiem panie
znam swoje miejsce a oni zębami zgrzyta gwiżdżą
niech się cieszy że gwiżdżą ja wiem że rocznica
toteż pilnuję bramy bo zaszczają jak nic

ja swoje wiem panie elita a jak się mineralnej 
opije jeden z drugim jak świnia a złotówki żal
nie mam drobnych powiada  panie dwadzieścia lat
nie w kij dmuchał młody byłem naiwny.

zobacz pan tutaj ten z wąsami to ja teraz niemodne
tu gwiazda a ten tyłem panie wnuk mówi
głupi jesteś dziadek jak but a ja teraz sam nie wiem
może i głupi byłem zmądrzałem samo życie panie 

życie mnie się kończy i chciałbym doczekać chociaż
pan nie zrozumie ogląda pan filmy w filmach panie
są takie zwroty akcji wyleciało mi z pamięci
ale zobacz pan jakie mordy z daleka strach patrzeć
a co dopiero

Nagość - Poranna sesja

Astronomia praktyczna

zasnął naród cierpliwy

w bolesnych pieleszach
bóg wyjrzał lufcikiem księżyca
nie ma mojżesza

pustynia zdębiała lękiem
miasto delfin rtęcią oddycha
żuje chałkę astronom amator
na kometę z lunetą czyha

ileż fałszu myśli  i łysinę
białą chustką z potu ociera
nagle usta boga na tarczy księżyca
jasna cholera

zniknęły zwidy marzenie ułuda
gwiazdy księgi zamknięte złociste
galaktyki niby chrząszcze majowe
dziwnie bliskie

MECZ

Diabeł
Diabeł idzie
Diabeł idzie ulicą
Diabeł idzie ulicą i niesie
Diabeł idzie ulicą i niesie pod pachą
Diabeł idzie ulicą i niesie pod pachą piłkę
Diabeł idzie ulicą i niesie pod pachą piłkę w torbie
Diabeł idzie ulicą i niesie pod pachą piłkę w torbie oraz miecz..
Diabeł idzie ulicą i niesie pod pachą piłkę w torbie oraz miecz na ramieniu.
Będzie grał mecz, śmiał się, machał mieczem i ocierał pot z czoła jak człowiek.

Anioł
Anioł idzie
Anioł idzie ulicą
Anioł idzie ulicą i niesie
Anioł idzie ulicą i niesie pod pachą
Anioł idzie ulicą i niesie pod pachą piłkę
Anioł idzie ulicą i niesie pod pachą piłkę w torbie
Anioł idzie ulicą i niesie pod pachą piłkę w torbie oraz miecz..
Anioł idzie ulicą i niesie pod pachą piłkę w torbie oraz miecz na ramieniu.
Będzie grał mecz, śmiał się, machał mieczem i ocierał pot z czoła jak człowiek.

My
My kibice
My kibice mokniemy
My kibice mokniemy na trybunach
My kibice mokniemy na trybunach a nasz ryk
My kibice mokniemy na trybunach a nasz ryk podnosi
My kibice mokniemy na trybunach a nasz ryk podnosi stadion
My kibice mokniemy na trybunach a nasz ryk podnosi stadion jak wieko
My kibice mokniemy na trybunach a nasz ryk podnosi stadion jak wieko wulkanu

SędziaSędzia gwiżdże
Sędzia gwiżdże i wychodzi
Sędzia jest jednocześnie na początku
Sędzia jest jednocześnie na początku i na końcu
Sędzia jest jednocześnie na początku i na końcu czasu
Sędziowie boczni są
Alefami

Potęga słów

Johann Tetzel dziś sprzedał jeden odpust za dużo.

O jeden odpust za daleko, że tak się wyrażę

i śmiał się licząc pieniądze, i płakały w kościele witraże

A Luter przy świecy, nad 96 biedził się tezą

Nic nie wymyślił więcej, świece pogasły

Strudzony myśliciel zasnął i śnił o aniołach

Z papieru miały skrzydła a na nich

Czarnym tuszem demony pisały listy do Boga

I krew w misach srebrnych podawano do mycia jak wodę

A skrzydła aniołów zczerniały w płomieniach wiary

od tuszu albo lęku albo bez żadnej przyczyny

W podziemiach krzyczeli winni, ale nie było żadnej winy

To żywy pijak wrzasnął za oknem i obudził się Luter

Ścierpł śpiąc przy stole. Rozkazał przynieść światło

I przyniesiono światło a on zwinął w rulon 95 tez

Przejrzał list od Erazma i wzruszył ramionami

"Stary dureń nie widzi tej konieczności, bajarz"

I pięścią w stół uderzył, bo już wiedział

„Sprawiedliwy wiarą swą żyć będzie”

- zrozumiałem to zdanie, gdym na kloace siedział

I jeszcze raz pięścią w stół mocno uderzył

aż podskoczyła Biblia na dębowym blacie

I z kubka chlusnęła woda na papiery

Nic już nigdy nie będzie takie jak było

Słowa krążyły po izbie jak lamparty

A drzwi kościoła czekały wilgotne od nocnej rosy

Na pierwsze skaleczenie, na otwarcie księgi

Amore et studio elucidande veritatis: hec subscripta...

Piękne twe serce
Piękna twa buzia
Lecz najpiękniejsze
Serce Jezusa

/ludowe - wpisywane chętnie do sztambucha/

ZDJĘCIA  - NATALIA JARECKA

Dwa wierszyki

„Astronomia praktyczna”


zasnął naród cierpliwy
w bolesnych pieleszach
bóg wyjrzał lufcikiem księżyca
nie ma mojżesza!

pustynia zdębiała lękiem
miasto delfin rtęcią oddycha
żuje chałkę astronom amator
na kometę z lunetą czyha

ileż fałszu! – myśli – i łysinę
białą chustką z potu ociera
nagle usta boga na tarczy księżyca
jasna cholera!

zniknęły zwidy marzenie ułuda
gwiazdy księgi zamknięte złociste
galaktyki niby chrząszcze majowe
dziwnie bliskie




„10.04.2010”


wiem ze bolesław chrobry był gruby
i na co umarł jan trzeci sobieski
i co wyczyniał pan sulla
kurtka niebieska!

znam pijacką kartę olka
aleksandra macedońskiego
i dziwne przewagi corteza
panie kolego!

wiem co cezar co inka
a co gałąź złota
kto parł ku ziemi świętej
i dlaczego także hołota

znam paszkwile na papieży
i na króla batorego
ze starym jagiełłą piłem wodę
z kubka bardzo srebrnego

znam losy tych co panów
piłami rżnęli
i łże mesjaszy zrodzonych
z ludu wybranego

poznałem słodkie smaki
ach cudnej starożytności
i wąchałem ciała angielskich żeglarzy
grających o życie w kości

wiem o tysiącu spraw jeszcze
ale nie będę wymieniał
by ktoś mi nie powiedział
„halo tu zbliża się ziemia!”

List z czyśćca / 2003

Jestem tutaj i nie wiem
kiedy się skończy moja pokuta
bym mógł odlecieć
Złotym odrzutowcem
w objęcia rajskiego lotniska

W zasadzie powtarzamy tylko
swoje dawne role

Pełno tu urzędników
nadzorców i paranoików
mało robotników
i posługaczy

Nie nadążamy
Polecenia są sprzeczne
Wszystko się miesza
Nawał pracy oszałamia
Budujemy i burzymy

Rządy są gorsze
Premierzy głupi i złośliwi
Prezydent się przechadza
W telewizji stroi miny zza fikusa
Jedno jest pewne
Rosną podatki a wpływy budżetu
maleją.

Nasza pośmiertna demokracja
jest szyderstwem

Całe życie
rozładowywałem złom i cement
Wracałem ciężki od potu i złości
ale na progu domu
zrzucałem robotniczą skórę
jak wąż

Tutaj
każda rzecz jaką dźwigam
owinięta jest
kolczastym drutem
niczym świąteczna paczka
przygotowana przez sadystę

Ręce we krwi
i żadnych marzeń po fajrancie
a herbata fatalna

W przeciwieństwie do raju
czy piekła
mamy tu demokrację
i sami
wybieramy ciemiężycieli
w powszechnym głosowaniu.

Okazujemy
godną pogardy uległość
i tani konformizm
wybierając tych
którzy obiecają budowę
autostrady do raju.

Tych którzy
obiecają nam cokolwiek
choćby
autostradę do raju

Sejm udaje się na wakacje

Wszystkie buzie roześmiane - tyłki siedzą na walizkach
Roamingi będą tańsze – jeśli mówić, to o zyskach!
Po miesiącach ciężkiej pracy – trudów, ale i uniesień
Rozbiegną się szukać uciech – wrócą, gdy nadejdzie jesień

Z twarzy grymas rozdrażnienia zmyje mórz tropiku fala
Drink pod palmą bez gazety – łeb się myślą nie pokala
Wieczorami przy ognisku egzotyczne będą tańce
Pan Marszałek z najbliższymi – niespodzianka – na Jamajce!

Niech się rząd nad cudem biedzi – co obiecał spełnić musi
Za to Stefan Niesiołowski w Amazonii węża dusi
Dusi Stefan dusiciela – sam Pałkiewicz zachwycony
Klaszcze nawet Jacek Kurski – ememesa śle do żony

Zobacz jaki Stefan silny! W dżungli czuje się jak w domu
Kijem z drzewa strącił małpę – nie mów o tym byle komu!
To wyprawa ekstremalna – popisują się chłopaki
Trzech z platformy, czterech z pisu i Oleksy, tak dla draki

Cały świat przed nimi stanął – kusi zewsząd pokus sto
Kto z tubylców się domyśla, że to jest Bolandy dno?
Wygadani, roześmiani – englisz verszyn dla ubogich
Kelnerowi się wygarnie – nie chcieć pasta – chcieć pierogi!

Lewica zaś dziwnie skromnie – Rzym przeważnie – co nie dziwi
Jakie by tu były stajnie! – Ta Sykstyńska – cud prawdziwy
Taki miesiąc wam się przyda – panowie posłowie drodzy
Odpoczynek wieńczy dzieło – nie będziemy dla was srodzy

Od myślenia bolą głowy - od głosowań ręce
Od wrzasków gardełka chore
Od podłości serce

Pamiętnik Mamy z lat 50. Romans w tle

Nie jest to żaden zapis wydarzeń.
Ot, szkolny pamiętnik.
Bordowa okładka z herbem i napisem: „Pamiątka z Poznania”
Mama pochodziła z Nekielki, czyli jest to pamiątka z sąsiedztwa.

Zaprezentuję kilkanaście wierszyków, nie po to przecież by się z ich autorów śmiać.
Broń Boże!

Pamiętając, że najmłodszy wpis liczy sobie 50 lat rozejrzyjcie się przy tej okazji krytycznie po współczesnej kulturze popularnej. Doprawdy jesteście lepsi, bardziej obyci z poezją?

Interpunkcja oraz ortografia zgodna z oryginałem, choć w porównaniu ze współczesnymi tekstami to przyczepić się nie ma, do czego.
Dla porządku dodam, że moja Mama urodziła się 17.09.1941.
Dlaczego romans? Dlaczego warto zabawiać się wierszykami? Przeczytajcie do końca!

Pierwszy

Co się stało?
Co to jest?
Nasza Jadzia nie chce jeść
ni kartofli, ni buraków
tylko pędzi do chłopaków

Na pamiątkę siostra Krysia
( 14.03.1956)

Drugi

Kto pamiątki długo ceni
Niech ich w sercu szuka
Bo pamiętać coś z papieru
To niewielka sztuka

Na wieczną pamiątkę wpisała się miłej i sympatycznej Jadzi kol. Gienia
( Nekla. 8.03.1956)

Trzeci

Ucz się pilnie – ucz bez końca
Bo życie bez wiedzy – to jakby
Bez słońca

Na pamiątkę miłej koleżance wpisała się góralka Hela Tkaczyk
( 14.3.1955)

Czwarty

Tam pod Krakowem
Wandy mogiła. Bądź taką Polką
Jak ona była. Bądź taką Polką
Zawsze i wszędzie, a każdy Polak
Kochać cię będzie

Na pamiątkę Jadzi siostra Irka
( 16,07.1957. Całość w promieniujący serduszku z dzwoneczkami plus gałązki kwitnącej czereśni )

Piąty

Miej serce Polki dusze anioła
Hartuj swą wolę wśród życia burz
Przed nieszczęściami nie zginaj czoła
Bądź opiekunką złamanych dusz

Na pamiątkę miłej i kochanej Jadzi wpisuje się twa najmilsza koleżanka Maciejewska Maria
( Nekielka 19.12.1954, Piękna nieco kubistyczna róża z podpisem „To dla Jadzi”)

Szósty ( trochę straszny!)

Choćby Ci ręce skuto w kajdany
I w ciemnym lochu przykuto do ściany
Więc porzuć jęki, porzuć rozpacze
Wszak jesteś Polką, a Polka nie płacze

Do grona wspomnień miłej Jadziuni dorzuciła Horodysia
( Poznań 30.11.1958)

Siedem

Jadzia róża
Jadzia kwiat
Jadzię kocha
Cały świat

Na pamiątkę z ławy szkolnej Błaszka Teresa
( Nekla 1.02.1955)

Osiem

Nie narzekaj, że pracujesz
Praca to ochłoda
Ona Cię uszlachetnia
I otuchy doda

Miłej Jadzi – Maryla
( Września 24.02.955)

Dziewięć

Żeby po każdym całusie
Plamka została
To by miła Jadźka
Murzynką została!

Wpisała się lewa z izolatki
(Poznań 8.04.1954)

Dziesięć

Piękne twe serce
Piękna twa buzia
Lecz najpiękniejsze
Serce Jezusa

Na pamiątkę miłej koleżance z ławy szkolnej wpisała się K.H.
(20.12. 1954)

Jedenaście

Miłość to wolność skuta w kajdany
Człowiek może kogoś kochać najmocniej
Lecz nigdy nie wie, czy sam jest również kochany?

Na pamiątkę drogiej przyjaciółce dorzuciła kilka słów z Mazur Maryla Piątkowska
( 3.04.1959)

Dwanaście – No - Tu się nagle pojawia mój Ojciec! Trzy lata przed ich ostatecznym poznaniem się w Poznaniu ( he he) Spotkali się na weselu – Mama miała lat, co każdy nieobjęty reformami edukacji może sobie policzyć w pamięci ( 1958 – 1941 = ) a mój przyszły Tatko ( 1958 – 1931 = ) Przez kolejne trzy lata nie spotkali się. Korespondowali ot tak świątecznie. Dopiero w 1961 ( to też niezły rok) - Cóż za cierpliwość! Ale wpis z 1958 został:

I dziwię się tylko, że kwiaty
Pod twymi stopami nie rosną
Ty złoty mój ptaku skrzydlaty
Ty raju, ty maju, ty wiosno…

Bardzo miłej i mało znanej Jadzi wpisał się Jurek
(15.08.1958)
Ciekawostka literacka – Uwaga! To nie żaden tam poeta cwaniaczek tylko Henryk Sienkiewicz i jego ( nie czytałem ) „Bez dogmatu”

Rozmowa na dwudziestolecie

Zobacz pan jak radziecki biskup klaszcze
Czapeczka mu się zsuwa. Wiadoma sprawa
Na pochyłe drzewo nawet koza wlezie!
A co dopiero taka bezpieka - Panie!

O czym tu gadać. Pan spojrzy na Wielkiego
Przecież to debil. Chwalą to podskakuje z radości
Panie kochany, nie da się inaczej – to są orki
No, takie jakby drapieżne delfiny. Film był.

Spójrz pan na harcerzyków – świeczki na torcie
Kanibale się oblizują. Widziałeś pan jak idą siadać?
Idą jak dziady, byle do krzesła, byle
Panie, skąd w ogóle taki pysk mieć można?

Żona mi mówiła, że to jest dziedziczne
Wielkie mi tam mecyje – Same powtórki
W telewizji – Panie kochany. Takie czasy.
I mówią, że wolność, ale co to za wolność – Panie!

Klasa – mówią – polityczna, a ja widzę mafię
W Superaku piszą, że mafia rządzi – Panie!
Lepiej było za króla, bo wiadomo – Król to król
A to hołysze – Panie - Skąd można taką gębę wytrzasnąć?

Nie machaj pan ręką. Ja stróż jestem i wiem – Panie!
Znam swoje miejsce, a oni? Zębami zgrzyta, bo gwiżdżą
Niech się cieszy, że gwiżdżą. Ja wiem, że rocznica
Toteż pilnuję bramy, bo zaszczają jak nic

Ja swoje wiem – Panie! Niby elita a jak się mineralnej
Opije jeden z drugim jak świnia, a złotówki żal.
Nie mam drobnych – powiada – Panie! Dwadzieścia lat
Nie w kij dmuchał. Młody byłem. Naiwny.

Zobacz pan tutaj. Ten z wąsami to ja – Teraz niemodne
Tu Gwiazda a ten tyłem – Panie – Wnuk mi mówi
Głupi jesteś dziadek jak but, a ja teraz sam nie wiem.
Może i głupi byłem, ale zmądrzałem. Samo życie – Panie!

To życie mi się kończy i chciałbym doczekać, chociaż
Pan nie zrozumie. Ogląda pan filmy? W filmach – Panie
Są takie zwroty akcji – Wyleciało mi z pamięci
Ale zobacz pan, jakie mordy. Nawet z daleka strach patrzeć

A co dopiero….

Nagrobki polityczne

Nagrobek PO

Tu leży partia od morza do może

Utopiona w morzu miłości – a może

Sama sobie zgotowała los tak marny

Mówiąc o liberalizmie szeptała – totalitarny



Nagrobek PiS

Nie znaleźli lekarstwa na zdrajców i układy

Żubr ugryziony zawrócił - ogromny i dziki

Stratował wszystko i nie było żadnej rady

Leżą w równych szeregach – chłopcy polityki



Nagrobek PSL

Pod czerwoną strażacką sikawką – kółko

A głębiej stare graty i listek zielony

Zmarli na celulit – polityki jaskółko

Przynieś im w dziobku wieniec mamony



Nagrobek SLD

Tu leżą komuchy demokratyczne jak nikt

Napieralski ich cherubinkiem – a głupiemu wstyd

Tu leżą i nie wstaną takie i owakie syny

Dziś wtorek więc napiszę – tu leżą skurwysyny



Nagrobek UPR

Tu leży partia idealistów

Wściekłych myślicieli – obrońców wolności

Nie znaleźli drogi do serc tłumów

Pod zbielałą darnią – błękitno czarne kości



Nagrobek Demokratów.pl

Tu leżą Demokraci.pl

Już nie odpowiadają na maile

Jajcarze!

Potęga słów

Johann Tetzel dziś sprzedał jeden odpust za dużo.

O jeden odpust za daleko, że tak się wyrażę

i śmiał się licząc pieniądze, i płakały w kościele witraże

A Luter przy świecy, nad 96 biedził się tezą

Nic nie wymyślił więcej, świece pogasły

Strudzony myśliciel zasnął i śnił o aniołach

Z papieru miały skrzydła a na nich

Czarnym tuszem demony pisały listy do Boga

I krew w misach srebrnych podawano do mycia jak wodę

A skrzydła aniołów zczerniały w płomieniach wiary

od tuszu albo lęku albo bez żadnej przyczyny

W podziemiach krzyczeli winni, ale nie było żadnej winy

To żywy pijak wrzasnął za oknem i obudził się Luter

Ścierpł śpiąc przy stole. Rozkazał przynieść światło

I przyniesiono światło a on zwinął w rulon 95 tez

Przejrzał list od Erazma i wzruszył ramionami

"Stary dureń nie widzi tej konieczności, bajarz"

I pięścią w stół uderzył, bo już wiedział

„Sprawiedliwy wiarą swą żyć będzie”

- zrozumiałem to zdanie, gdym na kloace siedział

I jeszcze raz pięścią w stół mocno uderzył

aż podskoczyła Biblia na dębowym blacie

I z kubka chlusnęła woda na papiery

Nic już nigdy nie będzie takie jak było

Słowa krążyły po izbie jak lamparty

A drzwi kościoła czekały wilgotne od nocnej rosy

Na pierwsze skaleczenie, na otwarcie księgi

Amore et studio elucidande veritatis: hec subscripta...

Wampirzątka

Dziesięć sprytnych wampirzątek

Jadło obiad w Magdalence,

Wtem się jedno zakrztusiło -

I zostało tylko dziewięć.

Dziewięć sprytnych wampirzątek

Poszło spać po nocnej zmianie,

Ale jedno z nich zaspało -

I zostało tylko osiem.

Rzekło osiem wampirzątek:

Ach, ta Czerska – to jest Eden,

Jedno z nich się osiedliło -

I zostało tylko siedem.

Siedem sprytnych wampirzątek

Akta bezpieki chciało zgnieść;

Jedno się rąbnęło w głowę -

I zostało tylko sześć.

Sześć sprytniutkich wampirzątek

Na miód sławy miało chęć,

Jedno z nich ukłuła przeszłość -

I zostało tylko pięć.

Pięć sprytniutkich wampirzątek

Adwokackiej chce kariery.

Jedno się odziało w togę -

I zostały tylko cztery.

Cztery sprytne wampirzątka

Brzegiem morza sobie szły,

Jedno połknął śledź czerwony -

I zostały tylko trzy.

Trzy sprytniutkie wampirzątka

Poszły w las pewnego dnia;

Jedno poturbował kaczor -

I zostały tylko dwa.

Dwu sprytniutkim wampirzątkom

W słońcu minki coraz rzedną...

Jedno zmarło z porażenia -

I zostało tylko jedno.

Jedno sprytne wampirzątko

Poszło teraz w cichy kątek,

Gdzie się z żalu powiesiło -

Ot, i koniec wampirzątek.

1985

1985

Droga prowadzi

czarny kłąb

mrozem rżniętej

poznamy

Syberii

Wszędzie

plac czerwony

się juszy

Skrzydło wronie

Manhattanu

albo Betlejem

naciągnięte

na uszy i oczy

jak czapka

z wilczych skór

szyta

ruszamy!

Mecz

Diabeł
Diabeł idzie
Diabeł idzie ulicą
Diabeł idzie ulicą i niesie
Diabeł idzie ulicą i niesie pod pachą
Diabeł idzie ulicą i niesie pod pachą piłkę
Diabeł idzie ulicą i niesie pod pachą piłkę w torbie
Diabeł idzie ulicą i niesie pod pachą piłkę w torbie oraz miecz..
Diabeł idzie ulicą i niesie pod pachą piłkę w torbie oraz miecz na ramieniu.
Będzie grał mecz, śmiał się, machał mieczem i ocierał pot z czoła jak człowiek.

Anioł
Anioł idzie
Anioł idzie ulicą
Anioł idzie ulicą i niesie
Anioł idzie ulicą i niesie pod pachą
Anioł idzie ulicą i niesie pod pachą piłkę
Anioł idzie ulicą i niesie pod pachą piłkę w torbie
Anioł idzie ulicą i niesie pod pachą piłkę w torbie oraz miecz..
Anioł idzie ulicą i niesie pod pachą piłkę w torbie oraz miecz na ramieniu.
Będzie grał mecz, śmiał się, machał mieczem i ocierał pot z czoła jak człowiek.

My
My kibice
My kibice mokniemy
My kibice mokniemy na trybunach
My kibice mokniemy na trybunach a nasz ryk
My kibice mokniemy na trybunach a nasz ryk podnosi
My kibice mokniemy na trybunach a nasz ryk podnosi stadion
My kibice mokniemy na trybunach a nasz ryk podnosi stadion jak wieko
My kibice mokniemy na trybunach a nasz ryk podnosi stadion jak wieko wulkanu

Sędzia
Sędzia
Sędzia gwiżdże
Sędzia gwiżdże i wychodzi
Sędzia jest jednocześnie na początku
Sędzia jest jednocześnie na początku i na końcu
Sędzia jest jednocześnie na początku i na końcu czasu
Sędziowie boczni są
Alefami

Antysemityzm

Od żydów wielki ucisk czuje. Żyd mnie rujnuje.
W chałacie brudnym zza rogu wyskoczy. Kiedy mnie zoczy.
Zaraz mnie szarpie i o grosze prosi. Kradnie kokoszy.
Lub z Hameryki śle petycje krwawe. Polskę w dzierżawe
a Polaków w dyby wziąć kce najgorszy wróg nielitościwy.

W rządzie są żydzi, o tym wszyscy wiedzą. Od lat tam siedzą!
Poprzebierani są tam za Polaków. Rząd łapserdaków
W Pisie żydostwo, w Peeselu takoż, Lewica?
Przecie żyd żydem pogania. PO, że Niemce, chybaś oczadziały
Tam żydzi żądzą. Tuskower wspaniały. Tfu! Same żydy!

Nigdzie ratunku, ni w sporcie ni w sztuce
Chcesz co poczytać? Nic po tej nauce, tyż zażydzone
chałaciarskie, sprosne. Nic poczciwości. Z jakiej to przyczyny
Tak się tu kłębią Judaszowe syny?

Żydowin siwy z Olendrów zrodzony, piłkarzy szkoli z kabały
sztukami, a nas to rani! Za nic zwycięstwa, gdy z takiej przyczyny
Starozakonnych fałszywe miny i uśmiechnienia bo głupiś po szkodzie
Polski narodzie!

Wszytko w upadku, nędzy i rozpadzie. Oraz w nieładzie.
Są owszem tacy, którzy ostrzegają, szykany Wall Street
za nic przecie mając. Ich podziwiałem, czytałem ich dzieła.
Wszystko za dobrą monetę wybrałem,
aż się onegdaj przecie dowiedziałem, że to tyż Żydzi!

O matkołojcze, gdzie iść, gdzie uciekać, gdy nawet
psina po żydowsku szczekać zaczyna pilnie?
Nigdzie ratunku, nigdzie ukojenia. Czyż jeszcze Matką
Jest dla mnie ta ziemia? Schylam się, klękam i wścibiam nos w trawę
Coś zbyt koszernie mi pachnie ta trawa. Przykra to sprawa.

Jedno mi tylko nie daje spokoju, gdy w kiblu siedząc myślę po kryjomu
Bo skoro wszędzie dookoła żydy, czy ja w tej Polsce ostatni cnotliwy?

Twierdza oblężona od środka

Wróg od zachodu! Na wały! Na wały! Kto tu postawił koszyk?
Człowiek niebywały w boju, co prochu nigdy, chyba w fajerwerkach
nie wąchał, nagle pędzi do lusterka i przed lusterkiem sobie
pytanie zadaje: Co było pierwsze, kura czy też jaje?

Dylemat dylematem, lecz już go porywa na wały ludzka rzeka
Że mało strachliwa, że zbytnio jest beztroski ten tłum narodowy?
A od czego wodzowie, ci już zagradzają
dostęp na wały- Czemuż nas tak mało? – jenerał nasz rozpacza
i wśród błota klęka. Tłustym placem na siebie wskazuje i pyta:
Czemu nie mamy ducha jak nasi dziadowie?
I niezręcznie dodaje:
W sobie!

Chorążowie chorągwie rozwijają białe i pospiesznie je wronią
wstążkami czarnymi, że niby jakieś były nadzieje zwycięstwa,
lecz z powodu, że naród popadł w relatywizm
już pogrzebane na wieki, na amen!
I kat nam świeci z popiołu, nie diament.

Strachu! Bójmy się, groźni nadchodzą wrogowie! Tradycję
chrońmy, bo cóż nam zostanie,
jeśli damy zbezcześcić studnię narodową
Osiemnasty wiek w głowach, Targowica, kosy
Czuby, szable, męczeństwo – czegóż więcej trzeba?
Purpurat dopowiada:
By dostąpić nieba!

Harmat nie ma, brąz cały poszedł na pomniki, a proch zamókł – dodaje– takie są wyniki mojego zarządzania, i tylko się śmieje, przeklęty zbrojmistrz
I tak każdy już swoje nieporządki chwali,
niedołęstwo wynosi i wieńcem się mai tryumfalnym na przyszłość,
że resztki ocali
substancji narodowej, czyni się wspaniałym
na jutro,
choć dziś sroma
choć dziś oczy wznosi i łzę
na swoim tłustym rozmazał pulasie
Jutro Herosem! Wszystko w swoim czasie!

Niepostrzeżenie wyłażę na wały
by oszacować wroga siły i zamiary
groźne rozpoznać
Widok stąd wspaniały

Widzę jak dwóch niemrawych chłopów krowę wiedzie
Widzę faceta w samych majtkach na rowerze.
Widzę ładne dziewczyny całkiem rozebrane pod staropolską wierzbą
Wśród nich jak atrament czarna, murzynka piersią dokarmia bobasa.
Choć damy rozebrane, bobas na golasa! – a to rzecz inna i godna uwagi
Jeszcze brodaty Angol w golfie, znać że mason.
W taki upał a w golfie? Oj, nadchodzą czasy!

Jeszcze Niemiec opity w rowie nogi moczy.
Na głowie mokrą sobie chusteczkę położył
Dla pamięci jej rogi związał na supełki.
Włoch włochaty gra radiem i śpiewa operę.

Zgroza!