Wywiad Samanthy Geiger

Oceniając, odczuwamy potrzebę, jawnie i bez większego trudu, by nie krzywdzić. Tak, chcemy czuć się dobrze, więc rozgrzeszamy się we własnej duszy, że zawsze są dwie strony, a jedna musi ulec drugiej.

Czające się wątpliwości, spychamy w pewien rodzaju niebytu, by odczuć satysfakcję, że wyrażając się w ten sposób, wyrażamy wolę większości.

By nie skrzywdzić tych, których podziwiamy, zapominając, że w ten sposób krzywdzimy samych siebie. Kochamy swoich idoli, więc nawet pokrętnie, próbujemy ich z serca rozgrzeszyć…

Dlaczego to piszę?

Z powodów Polańskiego. Wiem, może to w tej chwili nie ważne, bo wokół wre, ostatnie dni kampanii, a ja o tym. Może i bym nigdy już o tym nie pisała, gdyby nie wywiad z Samanthą Geiger nadany dziś w jedynce.

Chwilę jej słuchałam, nie do końca zdołałam tego wysłuchać. Jedno, co na mnie wywarło wielkie wrażenie, to, to, że powiedziała coś takiego. Cytuję niedokładnie, bo nie spisałam;

Od tamtego czasu, zaczęłam swoim życiem kierować destrukcyjnie, nie skończyłam szkoły…nie sądzę, by ON chciał zniszczyć wtedy moje życie, ON chciał się dobrze bawić. Sądzę, że nigdy do końca nie zrozumiał, jaką krzywdę mi wyrządził.

Przyjrzałam się jej, jest w moim wieku, skoro w 78 miała lat trzynaście. Nadal jest ładną kobietą, tylko te jej oczy, uciekają od oka kamery…by za chwilę, no właśnie widzieć to „coś”, taką prośbę, nigdy nie wypowiedzianą „żeby się to w końcu wszystko skończyło”.

Okrutny kamerzysta wjeżdża jej tą kamerą ta silnie na twarz, by szeroka publiczność mogła dostrzec mimiczne zmarszczki i pootwierane pory twarzy ( a może sam mistrz ujęcia tam stoi?)

Po raz pierwszy zdałam sobie sprawę, jak ten „epizod” odbił się na jej życiu. Każdy ma jakieś potwory, które wolimy uśpić, by nie gryzły naszej duszy, czasem zdołamy je pokonać. Ale to co ciągnie się latami przez tchórzostwo Romana Polańskiego, to koszmar, koszmar dla tej kobiety.

Nadal uważam Polańskiego za wybitnego reżysera, ale to jak postąpił z Samantą i to że zwiał jak tchórz, dziś oceniam inaczej. On rzeczywiście, wciąż tak naprawdę nie wie, co zrobił, a był wtedy akurat w jej wieku, więc nie można go tłumaczyć, że to była głupota młodości! Był już facetem po czterdziestce, tylko czy on dziś dorósł? Czy zrozumiał?

Wątpię, zresztą inni upewniają go w tym, że „właściwie nie stało się nic”. Nawet ja, tak, ja też długo go tak tłumaczyłam, sama siebie oszukując, że sam na siebie wydał wyrok, odciął się sam od „fabryki snów”, sam wykonał na sobie wyrok. Ale to bzdura!

Roman P. Aresztowany

Roman Polański został zatrzymany przez szwajcarską policję na mocy amerykańskiego aktu aresztowania, który ma dziś 31 lat. Pojechał do Szwajcarii, by odebrać nagrodę za całokształt twórczości.
O samym akcie aresztowania…no cóż fakt, minęło od tego czasu wiele lat, on zapewne jest innym człowiekiem (na pewno starszym), a i pokrzywdzona, która podobno wybaczyła tamto zajście z przez lat, też jest inna i zapewne nie jest nastolatką.

Bronić tu Pogańskiego nie mam zamiaru, bo postąpił jak tchórz uciekając wymiarowi sprawiedliwości. W pewnym sensie tym aktem zniszczył sobie karierę wielkiej gwiazdy Hollywoodu, a to też jest kara za ten rodzaj tchórzostwa. Bo amerykanie wybaczają nawet największe skandale, jeżeli winowajca odpokutuje. To takie pomieszanie purytaństwa z sensacyjnością, które króluje w USA.

No, chyba, że chodzi o ich świeckiego świętego Kennedy’ego. No ale każdy naród ma swoich świeckich świętych, u nas np. jest ich dostatek…

Wracając do Polańskiego, cóż, tamto zajście było zapewne w jakiś sposób psychicznie powiązane, że mordem na Sharon Tate i ich nienarodzonym dziecku. Czytając biografię Polańskiego takie odniosłam wrażenie, no ale to jest jego punkt widzenia, zwłaszcza, że spisana, a raczej podyktowana przez niego samego.

Czy w końcu trafi do USA i odsiedzi wyrok?
Szczerze wątpię.

Jedno jest pewne, sam się ukarał, skazując na banicję od bajkowego świata Hollywoodu.

Muszę nadmienić, że jestem wielką fanką jego twórczości, żeby nie było.

Obrońcom mediów publicznych

Media publiczne – czytaj – radio i telewizja, służą od dwudziestu lat* realizowania propagandy rządzących, aspirujących do rządzenia, czy jak się tam akurat kształtuje skład tej ich śmiesznej rady. W sferze pozornie poza politycznej były i są ostoją tandeciarstwa, nepotyzmu i bezczelnego rabunku środków publicznych.
Nie ma tam żadnej „misji” i niech mi nikt nie wylicza kilku spektakli czy dwóch czy trzech nadających się do oglądania seriali czy seansów kina nocnego. To co wam sprzedają to tylko alibi, marna zasłona dymna.
Pierwsza rzecz to retoryczne pytanie:

Czy telewizja to dobry biznes?
Niby tak, a już pewnie telewizja o ogólnokrajowym zasięgu to naprawdę cymes?
No, dla każdego cymes, a dla ekipy TVP nie cymes. Pewnie, dlatego, że musi realizować misję.
Jaką misję, że spytam?

Dziwię się, że poważni ludzie dają się nabierać na górnolotne apele różnych ancymonów, finansowo zainteresowanych istnieniem tej stajni Augiasza i stają w obronie czegoś, co nie jest warte dosłownie funta kłaków.

Dają się nabierać tylko, dlatego, że podsuwa im się jako alternatywę skorumpowaną intelektualnie konkurencję w rodzaju TVN czy Polsatu.
Ludzie wypełnieni dobrymi chęciami rozumują dokładnie tak jak chcą ci ich liderzy z Bożej łaski. Miliard? A co tam miliard!

Miliard nie robi wrażenia, bo jak zawsze to tylko jakiś tam obcy miliard.
Ale gdyby ktoś się odezwał, żeby tym miliardem dotować podręczniki dla dzieciaków, szkolne biblioteki dopchać książkami czy innych z tym miliardem nawyczyniać sztuczek, dopieroż wrzask o socjalizmie, o zasadach wolnego rynku i tak dalej.
Każdy słyszał tę piosenkę, co?

Bo nam jest akurat potrzebna Natasza Urbańska w swoim żałosnym programie, Ziemkiewicz czy inne małżeństwo Lisów. Bo misję realizuje się poprzez kręcenie setek odcinków jakiś klanów czy m jak miłość, gdzie banda drewnianych aktorów i aktorek struganych z mydła popisuje się za grubszą kasę.

Tak, to jest wasza misja, przyjaciele z prawicy! Dadzą wam raz na kwartał teatrum wyprodukowane za 200 000 a na okrasę Małysza i tańce na lodzie.
Grupy interesów przyssane do telewizji od lat. Powiązane w stylu: „brat szwagra konia stryjka syn” To są media publiczne?
I zaraz, że skoro telewizja nie dostanie to film polski też padnie! A niech pada! Im wcześniej padnie tym szybciej powstanie.
Paradne, podobnie jak gadanie o kulturotwórczej roli telewizji czy w ogóle państwa.
Państwo i kultura? Wystarczy spojrzeć na polityków nami rządzących, PT urzędników od kultury, że o samych artystach z litości nie wspomnę.

- Dlaczego Pan, reżyser obdarzony tak nadzwyczajnym talentem nie próbował nigdy zrobić międzynarodowej kariery?

Odpowiedź – Ponieważ komuna… Albowiem umiłowałem te wierzby, te krajobrazy… Moja publiczność jest tutaj, a specyficznie polskie problemy…nie mogę się pogodzić z dyktatem producenckim…

Czytaj – Bo tu mam kumpli…Bo obce języki mi nie wchodzą…Bo za duże ryzyko… Bo zawsze się coś głabnie i się jest bogiem.

- No tak, ale Polańskiemu…

- Proszę pana, Polański to Żyd a wiadomo, że oni sobie pomagają!

- Dziękuję za wyimaginowany wywiad.

Media publiczne to taka pseudo korporacja zawodowa. Teraz przychodzą do Internetu ludzie pełniący tam obowiązki prawicy i marudzą o nasze poparcie.
Mam ich w nosie.

* O komunie nie gadamy.