Oblężenie

- W poradniku pisze pan wyraźnie: „Fosę przekraczamy w miejscu do tego przeznaczonym” I teraz proszę mi pokazać to miejsce! Most jest podniesiony a nawet gdyby był opuszczony – niech pan zwróci uwagę jak strasznie zamkowi szyją z łuków. Teraz poszukamy, co miał pan do napisania na taką przykrą okoliczność.

- Niech pan szuka pod „sz”

- Popatrzmy – szycie, szycie z łuków…o jest! „Jeśli obrońcy strasznie szyją do nas z łuków, oddalamy się chwilowo poza zasięg możliwości ich najlepszych łuczników i kombinujemy, co dalej?” – jest jeszcze gwiazdka.

- Dodałem gwiazdkę, bo często szyją też z kusz.

- Faktycznie, co tu mamy – „ trzeba się ukryć i ostrożnie wyglądać” Co to znaczy „ostrożnie wyglądać”? To na to dałem się zakuć w te blachy, żeby teraz „ostrożnie wyglądać”? Zapewniano mnie, że wyglądam groźnie oraz przerażająco!

- Wygląda pan – chodziło mi o to, żeby wyglądać, w sensie „wykukiwać’ zza jakiejś zasłony albo innej tarczy.

- Dostojewski to pan nie jesteś!

- Nigdzie tego nie sugeruję. Jestem tylko autorem poradnika o zdobywaniu twierdz w weekend oraz innych popularnych dzieł poradnikowych dla rycerzy.

- No i co teraz? Zamek wydaje się trudny do zdobycia tym bardziej, że wraz z moimi wiernymi towarzyszami nie należymy do ludzi, którzy lubią nadstawiać karku. Poszukajmy innego sposobu. Gdzie są opisane inne sposoby, bo się gubię?

- Pod „i” - Inne, mniej ryzykowne sposoby zdobywania zamku.

- O, to mi się podoba! Faktycznie możemy wziąć ich głodem. Nie wiemy tylko jak bardzo są zdeterminowani oraz ile mają jedzenia w zamku. Jak długo ich już oblegamy?

- Półtorej godziny. Nie sądzę, żeby już do tego stopnia zgłodnieli, by myśleć o wywieszeniu białej flagi.

- Ja za to już zgłodniałem. Obleganie zamku bardzo pobudza apetyt.

- Pan sam przecież…

- Co? Nie wzięliśmy drugiego śniadania? Zajrzyjmy do pańskiego poradnika.

„W jedzenie najlepiej zaopatrzyć się w pobliskim zamku” Cholera! Przecież pobliski zamek akurat oblegamy!

- Miałem na myśli taką sytuację, że dwa zamki są położone obok siebie. Jeden oblegamy a w drugim się zaopatrujemy w pożywienie – po cenach rynkowych, oczywiście.

- Ale cóż to się dzieje! Oto skrzypiąc i postękując opada most zwodzony i naszym zdumionym oczom ukazuje się liczna grupa staruszków w brzydkich uniformach i zbyt wielkich czapkach. Na piersiach staruszków lśnią i pobrzękują liczne medale. Co to jest? Co to ma znaczyć?

- To wycieczka! Od razu widać, że nie doczytał pan mojego poradnika do litery „w” Oblężeni zorganizowali wycieczkę, aby podkopać nasze morale, zniszczyć nasze machiny oblężnicze a być może zdobyć także nasz prowiant.

- Ani machin ani tym bardziej prowiantu nie mamy, więc nie zachodzi obawa ich utraty. Ale dlaczego wysłali staruszków?

- Też nie rozumiem. Pewnie z powodów politycznych, albo po prostu, mają w twierdzy nadmiar staruszków. Niech pan spojrzy jak się rozłażą po błoniach.

- Można by ruszyć na nich i wygnieść wycieczkę staruszków jak robactwo, tyle tylko, że oblężeni mogą znowu zacząć szyć z łuków.

- A może to są przebrani staruszkowie? Może to pułapka? Sam nie wiem czy warto, skoro tutaj jest tak bezpiecznie i słoneczko pięknie przygrzewa?

- No to co robić w końcu? Pan jesteś przecież autorem tego poradnika, znaczy jesteś pan fachowcem od zdobywania twierdz.

- Można by zredefiniować pojęcie twierdzy oraz samego oblężenia.

- E tam!

- Już wiem! Spowodujemy wykreślenie tej twierdzy z listy twierdz godnych polecenia do zdobywania. Rycerz z kulawą nogą nie zechce jej więcej zdobywać. Oświadczymy dodatkowo, że walczą niehonorowo i przy pomocy staruszków, że głodzą oblegających a most zwodzony pozbawiony jest certyfikatu bezpieczeństwa.

- Pokażemy, że się nie boimy! Już pokazaliśmy. Moim zdaniem, jeśli zaraz wyruszymy to zdążymy na obiad.

- Niech się sami oblegają!

- No właśnie.

Niejasna anakonda w lesie

Na szczęście węże takie jak anakondy w Polsce nie występują.
Jeszcze tego by brakowało, żeby się jakieś anakondy tutaj kręciły.
Straż miejska, administracja, policja i wojsko nie może sobie poradzić z psami walącymi kupy gdzie popadnie a co dopiero gdyby się takie anakondy rozpleniły?
A razem z nimi także inne zwierzęta, których obecności w Polsce oszczędził na los i klimat.

Że wymienię słonia.

Zaraz ktoś powie, ze słoń to miłe zwierze. Może i miłe, ale na filmie albo w ZOO, ale już niekoniecznie gdy za naszym przykładem próbuje wsiąść do tramwaju, albo wpakował się do remizy i strażaków zastrasza.
Co innego taki słoń, gdy się go wspomina mówiąc do kogoś:

- Słoń ci na ucho nadepnął! – a co innego prawdziwy na ucho komuś nadeptujący, tym bardziej jeśli ucho podczas nadeptywania przytwierdzone jest nadal do głowy.

Powiem tak: Nie jestem wrogiem słoni ani anakond, ale i one się lepiej u siebie czują i nam jest jakoś raźniej bez ich namolnej obecności.

W ogóle to nie zawsze to, co wielkie jest fajne. Są owszem zazdrośnicy, którzy innym krajom wszystkiego zazdroszczą, że niby, czemu nasi przodkowie się nie postarali i nie postawili nam żadnej osobliwej piramidy ani kawałka takiego muru jak mają Chińczycy.

Bo niby, co takie wielkie to zaraz fajne. Guzik prawda. Weźmy taki pałac kultury w Warszawie. Czy jest fajniejszy od dziesięciu pałaców w Wilanowie, bo większy?

Wróćmy do słonia i porównajmy go z naszym rodzimym kotkiem. Od razu widać, że kot jest fajniejszy. Można się z nim bawić, mruczy i tak jakoś patrzy a słoń, nie obrażając słoni, nie dość że nie mruczy to nawet nie wie co to kuweta. Na kota się woła „kici kici” a na słonia?
Można, owszem spróbować, ale gorzej jak przyjdzie.

Nie znaczy, że tu się zachwycam małością kosztem wielkości. O nie!

Taka na przykład pchła zupełnie nie jest fajna, ani wąż żmija też nie za bardzo mnie cieszy, tym bardziej, gdy akurat niechcący wezmę i podniosę taką żmiję z ziemi, myśląc, że to coś ładnego i darmowego leży.
A ta jak mnie nie bąbnie w brodę.
Niby anakonda nie jest taka i w lesie tylko wyjątkowa gielejza i gamoń, widząc anakondę weźmie ja za zrolowany dywan, zaniesie do domu i będzie próbował przed rozłożeniem na posadzce najpierw wytrzepać, ale kto przytomny łazi do lasu gdzie kręcą się anakondy?
I potem wigilia bez grzybów, przykrość.

Co jest grane, że ludzie, choć wszyscy zbliżonych przecież wymiarów są jeszcze bardziej różnorodni niż słoń, kot, pałac kultury, pchła, mur chiński, anakonda czy nawet pszczoła?

I w takiej na przykład polityce, choć wiara jak tak sobie gada jeden z drugim, to wspomni na ten przykład Chrobrego albo innego Jagiellończyka, to zaraz głowami kiwa, że wielki tego i owego, że potrafił się ogarnąć, że lew, że tygrys, że by się przydał teraz.

A jak co do czego przyjdzie to na tapecie: mrówkojad, gnu, kapibara, żmija, pchła, drewniany klocek, kawałek murku bardzo zanieczyszczony, w najlepszym przypadku słoń.
I zaraz brzdęk dookoła i porcelanę diabli biorą, a nam wstyd za takiego słonia.
I to, proszę państwa słoń!

A jak znowu nam się trafi świnia?
Trafi się, akurat, sami ją wymyjemy i w ryj zaczadziały z lubością patrzeć będziemy i chrząkania z uwagą słuchać.

I sami sobie tłumaczyć będziemy, że lwy dawno wyszły z mody.
Niby dzisiaj prawda, ale jutro?

Seks i honor w weekend

Taki mój kumpel, co prawie we wszystko wierzy, kupił sobie podręcznik " Seks w weekend, naucz się i stosuj" czy jakoś tak. Przestudiował to dzieło, obejrzał obrazki, założył ważniejsze miejsca zakładeczkami, bo taki jest, ze nie zagina rogów stron. Wziął do łóżka suwmiarkę, miarkę krawiecką teściowej i nie wiem, na jaką cholerę, pluszowego misia.

No i żona przyszła chyba spod prysznica, tyle ze wytarta do sucha a on jej zaczął coś tłumaczyć, ale nie pamięta, do czego doszedł, bo tak dostał od swojej kobiety tą książka w łeb, że zapomniał co tam robi w tym łóżku i do żony rzekł

- Dzień dobry panie kierowniku!

Wtedy dostał jeszcze raz i potem pokazywał mi dwa guzy, a wyglądały normalnie jak rogi! Żalił mi się, że niepotrzebnie wziął ten " Sex..." w sztywnej oprawie, bo 7 złotych tańszy był w miękkiej!

Rozumiem człowieka, ale to już nie pierwszy taki jego wyczyn. Nieco wcześniej kupił sobie jakąś głupią książkę „ Honor w weekend, naucz się i stosuj” czy jakoś tak.

Jakiś dobrodziej nasmarował to dziełko i kasował od naiwniaków po 43 złote, mieszając wszystkie możliwe kodeksy rycerskie i honorowe, nie oszczędzając nawet wydumanego bushido.

No i o mały włos, nie doszło do tragedii!

Siedzimy sobie przy piwku z tym sprytnym kumplem i oglądamy ligowy klasyk Wisła- Legia. I tak mi się jakoś wyrwało, że dobry ten mecz, a on mi zaraz kontrę, że Widzew gra lepiej w drugiej lidze ( bo wtedy grał w II lidze)

Ja nic na to nie powiedziałem, tylko to jedynie, że Widzew to dno i co może być dobrego z miasta Millera? On mi słusznie, że Miller z Żyrardowa, ale zrobiło się ostro.

Ta jego żona łagodzi, że głupstwa, ale kumpel taboret w łapę i do przedpokoju pędzi. Patrzę, grzebie w tzw. pawlaczu ( ohydna nazwa) i bieży ku mnie z rękawicą narciarską!

Jak mi w pysk nie przywali! Na dodatek deklamuje, że wyzywa mnie na pojedynek z powodu obrazy jego ulubionego klubu!

Tak z tego zgłupiałem, że dałem sobie podetknąć pod nos tę książkę za 43 złote z listą zniewag wymagających satysfakcji. Faktycznie pisze jak byk: „ 112. Obrażanie Widzewa Łódź" Przyglądam się dokładniej i widzę wyraźnie, że sam to czarnym cienkopisem wykaligrafował, ale duch rycerski się we mnie odezwał i mówię:

- Jako wyzwany mam legalne prawo do wybrania oręża, w związku z czym wybieram miecze!

- A skąd ty weźmiesz miecz? – pokpiwa, ale widzę ze mina…

- Ja tam miecz posiadam, a ty sam się zastanów skąd miecz weźmiesz... łachmyto? Z sekundantami proszę w przyszłą sobotę na ziemi ubitej koło olszynek!

- Tam gdzie tak śmierdzi torfem? Hola hola, panie Jarecki, pan nie masz matury to się nie możesz pan pojedynkować!

- A widziałeś pośród milionów, co walczyli mieczami, jakiegoś frajera z maturą? Miecz szykuj widzewiaku zakichany!

I wychodzę, a żonka widzewiaka do mnie mruga lubieżnie! Też mi coś!

Wyobrażacie sobie PT Czytelnicy, że łajdus miecz na Allegro kupił za całe 130 złotych i tarczę blaszan- drewnianą za 235 pln. Zainwestował a raczej przeinwestował, choć teraz ma ozdobę na ścianie, obok tych kretyńskich proporczyków i zdjęcia Bońka.

Jak o tym usłyszałem to też mieczycho z szafy zdjąłem, a przedmiot to odpowiedzialny, choćby dlatego, że 9 kilo żywej stali!

Piękny to był poranek, gdy spotkaliśmy się na tej ubitej ziemi!

Rozwalił mnie od razu dwoma rzeczami. Nakleił na tarczy obok smoczego łba, herb Widzewa i głupi napis „Widzew Mistrzem!” oraz tym, ze jego obydwaj sekundanci nosili okulary.

Widzę, że sprawy zaszły ciut za daleko, więc pomachałem tak ze świstem moim bardzo ostrym mieczem. Tak dla efektu! ( Ręka mnie zabolała i miałem przez chwilę wrażenie, że to miecz mną macha)

Jednakowoż efekt był pierwsza klasa i widziałem jak im na łysinkach pot się skroplił.

W końcu kumpel się przełamał i mówi:

- Jarecki, nicponiu, co się będziemy kaleczyć? Niech lepiej będzie zgoda!

Posiedzieliśmy potem godzinkę w barze przy piwku. Kto wszedł, popatrzył na oręż rozrzucony na stolikach, zaraz jakoś tracił chęć i wychodził. Ale na koniec mówię mu:

- Stary, pewnych rzeczy z książek się nie nauczysz! Praktyki trzeba!

Wtedy mi pokazał tę książkę „ Seks w weekend…” i tak znacząco popukał w okładkę palcem.

- Zobacz Jacek, jakie wydanie, jaka sztywna okładka…lakierowana… Siedem złotych kosztowało w miękkiej, ale ja na szczęściu małżeńskim oszczędzał nie będę! Ta mi starczy na lata! Zobacz na ten rysunek, mam w domu….

Zwykły las

Wszyscy tylko Cejrowski i Cejrowski. Dżungle, krokodyle i złe rybki co gryzą. Referent mnie natchnął, zwracając mi uwagę na tytuł mojego bloga. "Amazonia w weekend" faktycznie zobowiązuje.

Co prawda nigdy w dżungli nie byłem i się nie wybieram z powodu obrzydzenia do robaków ale postanowiłem więcej pisać o dzikiej przyrodzie.

Zaczynam od starego tekstu o lesie ale o dżungli, tajdze i w ogóle wszystkich miejscach mało dostępnych dla przeciętnego zjadacza tekstów.

Albowiem jest oczywiste, że : Każdy ma takiego Cejrowskiego na jakiego sobie zasłużył!

x x x

Jeżeli poczułeś jakąś wewnętrzną potrzebę, żeby zaznajomić się z tą całą przyrodą, proponuję najpierw wybrać się do pobliskiego lasu, a nie tak jak niektórzy od razu w Himalaje albo na Borneo.

Przede wszystkim musisz nauczyć się, że park to nie jest las w mieście. Park to zupełnie nie jest to samo. Po parku możesz się włóczyć zupełnie tak samo jak po centrum miasta, z tą różnicą, że w centrum miasta, wala się mniej butelek po winie i puszek po piwie.

Uwaga, jeśli w lesie do którego dotarłeś są lampy, nawet stylizowane na gazowe albo wyasfaltowane dróżki, albo piaskownice czy huśtawki, jest to oczywisty znak, że właśnie jesteś w parku. Musisz iść dalej.

W lesie tego nie ma. Nie ma też budek z napojami ani budek telefonicznych. To straszne, ale może się zdarzyć, że nawet twoja wierna Nokia straci zasięg. Wchodząc do lasu, wkraczasz na tereny dzikie i czasem nawet nie uporządkowane.

Najpierw ubiór i torba

Musisz się ubrać odpowiednio, ale bez przesady. Przesadnie zabezpieczony leśny turysta wygląda bardzo podejrzanie.

Sam kiedyś spotkałem w lesie takiego, to mówię wam, że zanim poznałem go po gębie, to tak cichutko leżałem w krzakach jak trusia, bo sądziłem, że to Jason z filmu „Piątek trzynastego" powrócił w 11 epizodzie i chce kogoś zarżnąć, a może nawet i mnie.

Gość w kapeluszu, kurtce, w koszuli zapiętej pod szyją na guzik, w wysokich butach z narzuconą na ramiona żółta peleryną przeciwdeszczową i ogromnym nożem w łapie. Z takim nożem, co to John Rambo z nim biegał. Z piłką, kompasem, nićmi i igłą do zszywania własnego rozprutego ciała.

Potem mi tłumaczył, że grzyby zbiera. Fakt, z tego strachu nie zauważyłem koszyka, który postawił w trawie, sam spozierając dokoła dzikim wzrokiem w poszukiwaniu kozaków.

Ubrał się jak wariat i w ten sierpniowy ciepły dzień, aż poczerwieniał na gębie. Tak dorosłego chłopa wystraszyła telewizja, a on mnie. Że meszki, kleszcze, węże, że rysie! (skąd u nas rysie w Golinie?) Ale on z takich, co to we wszystko wierzy i bierze do siebie. To zażartowałem:

- A jakby nosorożec na ciebie szarżował to co byś zrobił. Bez sztucera do lasu chodzisz?

Tak zażartowałem ironicznie, a jemu zaraz się łzy pokazały i musiałem go z lasu wyprowadzić. Dobrze, że do drogi było tylko ze trzydzieści metrów, a i tak potem rozpowiadał, że Jarecki go straszył w lesie nosorożcem, który uciekł z ZOO i napada na grzybiarzy.

W torbie mamy coś do picia, koniecznie w butelce, którą można zakręcać i odkręcać i nie jest to wódka. Proszę! Coś do jedzenia, jeśli jesteśmy żarłoczni, a jeśli jesteśmy optymistycznym grzybiarzem, dodatkowa torba na grzyby, albo słoik na jagody. Tylko żadnych śmieci cholernych nie wyrzucać w lesie, bo jak się dowiem, to zabiję bez litości.

Dobra, co do ubioru to jednak długie spodnie, jakaś koszula, adidasy. Jak planujemy zbierać grzyby i szarżować przez jakieś zagajniki to kurtka. No i jeśli grzyby to pamiętajmy o koszyku i nożyku, ale nie idziemy z szablą ani z toporem. Tak jak w każdej sytuacji, przesada prowadzi do śmieszności.

Zwykły nożyk mały wystarczy. Nie rosną u nas tak ogromne grzyby, a możemy być wzięci za kłusownika. O grzybach napiszę osobno, ale dzisiaj tylko dwie uwagi:

1. Grzyby wykręcamy delikatnie z podłoża, a nożyk służy nam do obcięcia części niejadalnych i tych, w których urzęduje robak. Po wykręceniu grzyba, staramy się wyrównać ściółkę tak, by przykryć miejsce po grzybie.

2. Szukając grzybów nie ryjemy w podłożu jak dzik, a takich co tak robią, za pomocą wulgarnych słów, albo podniesionego z ziemi kija, pouczamy by zaprzestali tego szkaradnego procederu.

W lesie zachowujemy się w miarę możliwości cicho. To my słuchamy lasu, a on nie musi poznawać naszych wokalnych czy recytatorskich talentów. Jeśli nie jesteśmy sami, nie nawołujemy się co chwilę drąc nieprzytomnie gęby. Jak słyszę w lesie te różne:

- Józek jesteś tam?
- Jestem!

Albo :

- Masz coś?
- Nie mam!
- A gdzie jesteś?
- Tutaj!

To naprawdę cała przyjemność z leśnej wyprawy przepada. W lesie unikamy żmij. Są dość niebezpieczne, jeśli się na nie nadepnie, ale z reguły są odpowiednie ostrzeżenia. Sam widziałem tablicę: Uwaga żmije! A pod tablicą wygrzewały się dwie prawdziwe żmije. Nigdy nie widziałem precyzyjniejszego ostrzeżenia. Nie wchodzimy w paradę dzikom, żubrom, niedźwiedziom, wilkom, i oczywiście nosorożcom, ale realnie patrząc to w grę wchodzą tylko te dziki.

Jeśli zobaczymy pasiastego prosiaka to nie bierzemy na ręce, nie wkładamy do torby z myślą o wieczornym grillu, tylko oddalamy się spiesznie, ponieważ mogą nas spotkać spore nieprzyjemności, bo tak wygląda mały dzik, który nie jest groźny, ale jego mama jak najbardziej.

Uważamy też na jeże, ale nie ze strachu, a dla ich dobra. Znam człowieka, który chciał zjeść w lesie kanapkę z jajkiem i usiadł na jeżu. To nie kreskówka, nie poderwał się z wrzaskiem, tylko zgniótł swoim 120 kilowym tyłkiem, to sympatyczne stworzenie na śmierć.

Jak zauważymy w lesie jamę wykopaną w ziemi, też nie tkamy tam gęby ani łapska, bo to albo mieszkanie lisa albo jeśli naprawdę brak nam szczęścia w życiu, borsuka. Nie ciekawimy się tym i idziemy dalej.

Kończę na razie. O zbieraniu grzybów będzie osobno. Osobno też będzie o niestandardowych niebezpieczeństwach takich jak: wilkołaki, brukołaki, wiedźmy, zakładowe wycieczki w lesie, bandyci zakopujący pod dębem łupy, zapóźnieni partyzanci, niewypały, palenie ognisk na polanach, błądzenie nocą i tym podobnych potencjalnych niebezpieczeństwach, które nie powinny nas przecież zniechęcać do kontaktu z przyrodą.

Seks - Poradnik Praktyczny

POŚCIEL – Dotyczy tylko sytuacji, gdy swoje miłosne uniesienia chcemy przeżywać w łóżku albo na innej kanapie. (Jeśli mamy zamiar kochać się na łonie natury, nie taszczymy oczywiście betów z domu)

Minimalne wymagania są takie, żeby pościel nam nie przeszkadzała. Wykluczone jakieś nadruki w rodzaju miś z piłką albo inne latawce. Uwaga mężczyźni. Im pościel jaśniejsza tym należy być czystszym, bo naprawdę żenujący jest wśród szału uniesień widok brudnej nogi czy czegoś innego. Ale o higienie będzie innym razem.

Są tacy, którzy preferują pościel w kolorze czarnym. Tu należy zwrócić uwagę, że atrakcyjna bywa tylko czerń uzyskana w procesie barwienia tkanin, nie zaś na skutek braku higieny użytkownika.

Prześcieradło nie powinno być wykonane z materiału śliskiego. Taki materiał, co prawda przyjemnie chłodzi, ale może zdarzyć się przykry wypadek. Jeden mój znajomy, którego żona kupiła taki komplet, wyślizgnął się z żony, pościeli i łóżka tak nieszczęśliwie, że zrzucił na siebie trzydziesto litrowe akwarium, w którym hodował rybki welony a gmerając się, rozciął sobie przy okazji rękę i lewy pośladek. W ogóle seks bywa niebezpieczny dla osób słabo uświadomionych.

Nie ma też nic bardziej przeciwnego naturze niż seks po kołdrą albo pod (nie daj Boże pierzyną) Należy pamiętać, że miłość rozgrzewa a jeśli ktoś szczerze angażuje swe siły może się nawet spocić. Para ukryta pod jakimś przykryciem spoci się niezawodnie, a potem się wykrywa, bo im gorąco i przeziębienie gotowe. Głupi to zwyczaj i niezdrowy. Po stosunku albo w przerwie, którą wypełniamy lubieżną rozmową, można oczywiście nieco się okryć, ale też nie włazić pod kołdrę niczym niedźwiedź do gawry.

Oczywiście taką kołdrę można wykorzystywać na różne sposoby, na przykład składając albo rolując jako podpórkę, podwyższenie i takie tam. Moim zdaniem jednak najlepiej zrzucić ją na podłogę, o ile podłoga jest dość czysta.

( na łonie natury, łóżko, rozmowy, humor, higiena przed)

PREZERWATYWA – Kupując prezerwatywy nie należy się popisywać gdyż możemy narazić się na śmieszność i naprawdę niewiele panią kioskarkę czy aptekarkę obchodzą nasze wymiary i ewentualne potrzeby. Ale też nie kluczymy jak głupek i nie wypytujemy o jakieś syropy czy gazety. Kupujemy i tyle.

Jeżeli nie mamy wprawy, może to zabrzmi głupio, ale trenujemy tak długo aż się nauczymy, by w decydującym momencie nie wyjść na pajaca.

Najważniejsze jest to, by mieć je w zasięgu ręki. Prawdziwą zakałą seksu są mężczyźni, którzy przypominają sobie o prezerwatywie w trakcie stosunku i latają z gołą dupą po chałupie, wywracając szuflady i zaglądając do jakichś cukierniczek, kubeczków czy szkatułek.

Zużytych prezerwatyw nie rozrzucamy byle gdzie, bo można się poślizgnąć i wywalić.

Jeszcze uwaga tak oczywista, że aż wstyd o tym pisać.

Prezerwatywa w przeciwieństwie do jednorazowych maszynek do golenia jest naprawdę rzeczą jednorazowego użytku. Nie godzi się nawet robić z nich baloników ani tak zwanych „bomb wodnych” na śmigus dyngus, że o ponownym użyciu zgodnie z przeznaczeniem nawet nie wspomnę. Należy też pamiętać by zużyte prezerwatywy zgodnie z zasadami recyklingu, umieszczać w pojemnikach przeznaczonych na plastyk i gumę.

( wstyd, ludyczność, gadżety seksualne)

2.

MEDIA ELEKTRONICZNE

Podczas miłosnego zbliżenia wielu ludzi słucha muzyki.

Niektórzy z powodów estetycznych a inni aby zagłuszyć odgłosy seksu przed osobami postronnymi, że wymienię rodzinę i jeśli ktoś mieszka w bloku, także przed sąsiadami.
Ważne by muzyka towarzysząca seksualnym zmaganiom, nie narzucała uczestnikom tempa (punk, metal, polki)
Szybkie kawałki nie pasują do długiego, pełnego rozmaitych gier i smaków zbliżenia.
I tak mamy teraz osobliwe szczęście, że nie trzeba już wstawać by przełożyć płytę na drugą stronę, co w przypadku singli było rozpaczliwą mieszaniną seksu, gimnastyki oraz psucia nastroju za pomocą ciągłych pytań w rodzaju:

- Co teraz puścić kochanie? – podczas gdy kochanie sobie stygło w pościeli.

Osobiście, gdybym miał puszczać muzykę, wybrałbym jazz, także dlatego, że nie jestem jego wielbicielem. To ważne, aby nie popadać w zachwyt nad muzyką zamiast nad ciałem i zdolnościami partnera.

– Posłuchaj teraz, jak gość na saxie wymiata! To żenada.

Jeszcze gorzej jest podczas słuchania radia, bo najpierw trzeba wybrać odpowiednią stację. Nawet nie wypada wspominać w tym miejscu o takich oczywistościach, ale Radio Maryja i TOK fm odpadają w przedbiegach.
W zasadzie to odpadają wszystkie stacje komercyjne i abonamentowe. No chyba, że ktoś jest bardzo dziwnym człowiekiem, ale że tu chodzi o co najmniej dwie osoby, nie wyobrażam sobie by się naraz znalazły takie,które lubią seks przetykany wiadomościami, reklamami oraz dowcipasami prowadzących.

Przez takie głupstwo jeden mój znajomy miał „ciche dni” w domu.
Sami oceńcie:

Ona- Szybciej, szybciej, taaak….teraz…teraz.. o…oooo

On- Słyszysz co ta kurwa Macierewicz narobił?

Ona- Szlag by Cię trafił razem z tym Macierewiczem!

Czujecie chyba jakiś dysonans w nagłym odezwaniu się o Macierewiczu? Zapewniam Was, że mogło być dużo gorzej.

Bywa tak, jeśli ktoś nawet w takim momencie nie potrafi zdobyć się na wyłączenie telewizora. Ludzie powinni zrozumieć i sobie zakarbować w głowach, że oglądanie telewizji powoduje prawdziwą plagę impotencji wśród męskiej części populacji.
To chyba wystarczający powód by unikać oglądania TV, a już szczególnie podczas miłosnych zbliżeń.

Oczywiście zawsze są jakieś wyjątki. Moja konsultantka doniosła mi przed chwilą o parce, która zawsze puszcza sobie do taktu jakieś„Smerfne Hity”
Już sam tytuł...
I to wyobraźcie sobie ludzie, że z kasety magnetofonowej!
Perwersja.

(media papierowe, filmy, rozmowy w łóżku, pościel)

MEDIA PAPIEROWE

Czytanie gazet lub czasopism podczas stosunku, może być odczytane przez naszego partnera jako wyraz lekceważenia. Odpada w całości.

(media elektroniczne, książki poradnikowe o seksie, poeci, prozaicy, blogerzy)

3.

JĘZYK

Język jest w tym całym seksie niezwykle ważny.
Odpowiedzmy sobie na pytanie, do czego służy poza całowaniem, lizaniem i podobnym czynnościom, niekiedy wymagającym dużej sprawności oraz wytrzymałości?

Tak, oczywiście służy,ba, jest niezbędny do mówienia!

Nie przede wszystkim, ale jednak. Niedowiarek, który sądzi, że domówienia służy tylko gęba może to łatwo sprawdzić wkładając sobie do niej palec, przyciskając język do podniebienia i próbując zagadać do swojego partnera. Nie da rady!

Powiedzmy szczerze, że większość ludzi kochając się mówi.

Mówi przed, w trakcie i po stosunku, używając szczególnie w dwóch pierwszych przypadkach tak zwanego „język miłosnego”
Po też nie należy od razu pytlować o byle czym i psuć nastroju, pamiętając, że “po” może być jednocześnie “przed”

Zauważyłem, że wielu ludzi ma z tym problem, nie potrafiąc stworzyć na potrzeby związku takiego języka, który będzie akceptowany i rozwijany przez partnera.
Ale bez teoretyzowania gdyż jest to przecież poradnik praktyczny.

Najpierw należy odejść od swojego codziennego sposobu wypowiedzi.Nawet kiedy jesteśmy informatykiem albo znanym blogerem nie zwracamy się do kobiety:

-Kochanie, chciałbym się w tobie zalogować! – Nie wspominamy o myszkach, joystickach, spamie, kliknięciach ani ilości otwarć.

Na przykład z rolnictwa przylazło to nieszczęsne „uprawianie” i ciągle można usłyszeć o „uprawianiu seksu” Chętni do uprawiania mogą mi za darmochę skopać ogródek bo tego nie cierpię a widok szpadla kojarzy mi się tylko z bólem pleców.

Język miłosny świadczy o człowieku bardziej niż to się niektórym wydaje. Trzeba odpowiednio modulować głos, starannie dobierać słowa i cały czas wymyślać coś nowego. Nie wypada w łóżku drzeć mordy ani głupio rechotać. Bardzo trzeba uważać na porównania gdyż ludzie bywają czuli na swoim punkcie i na przykład nie do wszystkich zwierząt lubią być porównywani. Dobrze się tak naprawdę sprawdzają tylko kotowate.Gady, płazy, ryby a nawet ssaki w rodzaju: hipopotam, słoń, żyrafa, a nawet małpa, może poza gorylem, odpadają. No, może jeszcze węże, ale nie w sensie ironicznym. Raczej bym odradzał na wszelki wypadek.

Jeśli kobieta jest nawet najbardziej pracowita w łóżku, nazywanie jej pszczółką jest też nieco obciachowe.

Nie ma tu gotowych recept a ja tylko sygnalizuje, żeby ludzie trochę nad sobą popracowali. Nie znaczy to, że miłosne zbliżenie jest akurat odpowiednim momentem do popisywania się erudycją ale znowuż nie róbmy z siebie milczków bo w kółko jęcząc i bełkocząc daleko nie zajedziemy.

Jeśli kochankowie lubią sobie w trakcie stosunku szeptać podniecająco i perwersyjne a obydwoje mają z tego radochę to cudownie.
Gorzej gdy jedno tylko udaje a tak naprawdę obraża się i potem cierpi rozpamiętując. To trzeba wiedzieć. Ale o tym innym razem.

Część ludzi uważa, że to głupoty, że wystarczy pokazać na zachętę kawałek ciała. Można i tak, byle nie w parku bo można skończyć w ciupie.

Jeden mój znajomy opowiadał, że jak ma ochotę to wystarczy, że złapie swoją kobietę za tyłek a potem się dziwował, że odeszła z gościem który pisał dla niej wiersze. Potem okazało się, że wcale nie pisał tylko ściągał z Internetu i gdy to wyszło na jaw odeszła od niego i związała się z pewnym nauczycielem akademickim, który tak naprawdę okazał się marynarzem śródlądowym i który nią pomiatał.
W związku z czym odeszła od niego i chciała wrócić do tego łapiącego za tyłek, ale w międzyczasie „łapiący” załamany swoją klęską uczuciową zaczął rozczytywać się w poezji tak zwanych „nowojorczyków” ogolił się na łyso i na dodatek odkrył w sobie geja i już nie chciał jej łapać za tyłek tylko zamieszkał z pewnym Jurkiem, który znowuż tylko udawał geja a tak naprawdę był asem obcego wywiadu i wyduszał z „łapiącego” różne tajne informacje osłabiając nasz potencjał obronny.
Potem wszyscy wzięli i umarli, a cała tragedia wynikła z braku rozeznania potrzeb partnera.

Powtarzam! Łapanie za różne części ciała jest w porządku ale dodajmy też przy okazji jakieś miłosne czułe słówka.

Pamiętacie ten film z Nicholsonem?