Sakiewicz - Kup pan cegłę!

Tomasz Sakiewicz opublikował w Salonie24 tekst, który mnie zadziwił. A jestem, niczym jakiś Radziwił, człowiekiem, którego nic nie dziwi. W swoim czasie przysiegałem, że nic mnie nie zdziwi. I dotrzymałem do wczoraj, aż tu nagle Sakiewicz – Niczym Bolek Radziwił, mnie dziwi!

Pan Tomasz napisał, że jesień będzie nasza. Nieprecyzyjnie napisał. Jeśli Sakiewicza i jego nienasyconych kolegów, łże publicystów z Gapola czy innej Republiki to na pewno nie moja, czyli - Nie nasza, tylko ich. A co mnie jacyś „oni” obchodzą? Nic!

Nie kupuję „Gazety Polskiej” podobnie jak nie kupuję „Gazety Wyborczej” To nie żadna prasa tylko medialne szczujnie. Bujdy, nędzna publicystyka skierowana do fanów i zaspokajanie ambicji, przypadkiem potrafiących pisać koleżków/ synalków koleżków, oraz innych grafomańskich ananasów. Nic wielkiego – Ot, nędza.

I ta nędza chce prowadzic lud na barykady!

Pan Sakiewicz nie ma ambicji wykraczającej ponad medialny tryumf nad równie żałosną bandą Michnika. Ale co tu ma do rzeczy Polska, czy obalanie rządów imć Tuska? Włazi pomiędzy ostrza szermierzy i jeszcze się tłustawą pupą rozpycha.

On i inne marne publicysty wolność raczą nam wywalczyć? Taką, jak na ogarniętych szałem cenzury portalach internetowych, którymi zarządzają? Wolność- 0, cholera!

Rewolta spoleczna - Jakie to łatwe! Trza ino kupic plik gazet i opłacić abonament za „niepoprawną i do bólu niezależną telewizję” – Czegoś takiego, nawet szczery wariat by nie wymyslił. Zobaczcie - a redaktor Sakiewicz wymyślił! I na dodatek pisze to otwartym tekstem!

Przemyślałem. Nie jest liderem – Liderem jest i chyba pozostanie Lech Wałęsa, ze swoim hasłem: - Zdrowie wasze  w gardła nasze!

Pan redaktor jest tylko marnym epigonem, wobec genialnego w swej prostocie Lecha. Za dużo, prawda, kombinuje. Mam nadzieję, że pana Sakiewicza wraz z towarzyszącemi mu osobami, Kaczyńszczak odgoni na sto tysięcy kilometrów.

Słaba to nadzieja, niemniej jest.

Oczywiście, można użyć Gazety Polskiej w sposób skuteczny, nie zbaczając z ideologicznego kursu. Pałę owijamy, wymienioną wyżej gazetą. Zaczajamy się w miejscu słabo monitorowanym i sprzedajemy napotkanym lewakom, innym leberałom, oraz ludziom starszym, osłabionym przez życie, nabyte uprzednio cegły, po stówce, używając starodawnego sloganu – Kup pan cegłówkę za stówkę, a ocalisz pan główkę!

Jest zysk – Jest impreza! Redaktorzy popracują na świerzym powietrzu, rozerwą się, podyskutują z ludem roboczym und słabosilnym.

To nic wielkiego, inne, zasłużone dla demokracji 3RP media robią to od ponad 20 lat. Gdyby ludzie mieli tego świadomość, każdy, nawet przeciętny czytelnik czy oglądacz, dawno wybudowałby sobie z tych cegieł zgrabny domek.

Ktoś spyta, gdzie tu stówka? Przepraszam, a ile już naliczył licznik tego całego Balcerowicza?

To był dobry Kraj. Teraz z pointą

1.

To był dobry kraj. Puszcze były mroczne, łąki rozświetlone, rzeki snuły się leniwie a łachy piachu zachęcały do odpoczynku. Człowiek leżał i patrzył w oszałamiające błękitne dale, liczył chmury i słuchał śpiewu ptaków, szmeru rzeki. Jego myśli krążyły coraz wolniej i wolniej, aż zasnął.
Wyśnił grody, niewolnictwo, najazdy, wojny, pożogi, kamienne miasta, strzeliste wieże kościołów, strzelby wież i wilki wyjące na pogorzeliskach. Wyśnił wiek złoty, srebrny i wieki niewoli, powstania, rzeki krwi i druty kolczaste i strzały w potylice. Wyśnił królów w purpurze i szarych namiestników o pustych oczach. Spał długo, naprawdę długo. Spał pod wodą, pod darnią i pod kamieniem, ale wszystko ma swój koniec. Obudził się i ruszył przed siebie.

2.

Był tak delikatny, że potrafił grać na pajęczynie, zupełnie jak na harfie a jednocześnie tak potężny, że do swojej harfy używał jako strun, stalowych lin, grubych jak pień stuletniej sosny. Kiedy na niej grał pękała ziemia i drżało niebo, albo odwrotnie – nie pamiętam. Idąc drogą uważał by nie deptać po małych żyjątkach. Kładł na dłoni gapowatego ślimaczka i podziwiał jego doskonałą chęć życia, ale potrafił zdeptać cały kraj albo rzucić ogień wprost w ludzkie mrowisko. Taki był, taki jest i taki będzie. Gdyby miał do kogo przemówić być może powiedziałby coś takiego:

- I tak mają więcej, niż na to zasługują!

3.
Nie mówcie, że historia was czegokolwiek nauczyła. Klio sypia samotnie w wielkim zimnym łóżku. Jej kochankowie dawno pomarli. Siada przed lustrem i starannie rozczesuje długie, niedawno ufarbowane na blond włosy. Stroi miny i przechadza się zupełnie nago po pustym pałacu, mając nadzieję, że ktoś z daleka, być może przez lunetę dojrzy i zachwyci się powabami jej wciąż młodego ciała. Potem znudzona siada na ławeczce w cieniu posiwiałego z rozpaczy dębu i czyta historyczne romanse.

4.

Ruszył przed siebie, choć już nie było sensownego "przed" ani "siebie"

Pod Złotą Gałęzią ostrzył miecz. Szelest, nieprzystajacy do niczego, stalowy szum osełki i ostrza niósł sie po górach i dolinach. Spotkamy się w czarodziejskim miejscu. Pod Złotą Gałezią ludów, które odchodzą w szczery niebyt. Już odeszły.

Żydów z NKWD nie wolno ścigać?

Oto fragment tekstu, pochodzącego z działu „świat” w dzisiejszej Rzepie:

„Prokuratura Generalna Litwy odrzuca oskarżenia, jakoby litewski wymiar sprawiedliwości ścigał Żydów, którzy współpracowali z NKWD”

-Czy ja śnię? Litwa tłumaczy się i jako oskarżenie, traktuje ściganie skurwysynów współpracujących z morderczym sowieckim reżimem?

Dalej…

"Informacja o ściganiu na Litwie Żydów, którzy współpracowali w czasie wojny z radziecką bezpieką i byli w radzieckiej partyzantce, ukazała się w izraelskich mediach..."

Chyba się już ludziom we łbach kompletnie poprzewracało!

W NKWD czy naszym UB, od szczytów władzy, do ponurych, bezwzględnych gnojów wbijających ludziom drzazgi za paznokcie, co nie jest żadnym, osobliwym odkryciem, osobliwa nadreprezentacja hanbili się Żydzi !

To ich nie wolno ścigać jako zbrodniarzy komunistycznych? Mają jakiś immunitet?

Obrzydliwy zwyrodnialec, torturujący i zabijający ludzi, mało, że jest bezkarny to jeszcze ma być wolny od hańby? Bo Żyd?

Tym gorzej dla niego, że Żyd, bo nie kto inny jak jego współplemieńcy od dziesięcioleci zawracają nam głowę swoja wyższością kulturową. Tradycjami oraz wspólnymi korzeniami nazywanymi , przez niektórych „judeo- chrześcijańskimi”

Odwrócony bokiem, z krzywym uśmiechem przyjmuję tłumaczenie, że Żyd w NKWD to żaden Żyd, tylko komusze ścierwo. Że oprawca z UB to nie Żyd tylko jakiś tam parszywy morderca, a kat z Jedwabnego to zawsze, od poczatku do końca, jak był tak i pozostał - Chrześcijaninem.

Nie rozumiem. Albo ktoś nie potrafi przetłumaczyć gazetowego tekstu, albo bezwzględne, okrutne mordowanie ludzi nie podlega ocenie prawnej czy nawet moralnej, o ile kat ma własciwe pochodzenie narodowościowe, bo na pewno nie religijne.

O co tu, cholera jasna, chodzi?

Durnie "na wielki kamień"

Tak się kiedyś ponoć mówiło, o kimś kto jest nadłotrem albo naddurniem. Nie wiem na pewno, ponieważ w dawnych czasach mało żyłem, ale spodobało mi się to określenie u starodawnego Łozińskiego.

Ta noteczka nie jest o polityce, ale też nie jest o sporcie, a nie wiedzieć czemu, brak w salonie24 działu 'głupota" To już niech będzie "polityka"!

Jechałem sobie dzisiaj w sprawach handlowych z Poznania i znudzony ustawicznym staniem w korku namówiłem kierowcę na postój na stacji benzynowej. Kawka, paliwo i coś dla ducha, żeby w korku nie zasnąć. Kawka nie bardzo, ale przy stojaku z prasą, szczera tragedia. Przecież do cholery Gwybola czy innej Angory nie kupię!

Facet od kawki odstąpil mi przeczytany przez siebie Przegląd Sportowy i nawet stargowałem 20 groszy, wiadomo Wielkopolska!
Otwieram, czytam i na drugiej stronie znajduje cudo.

Chłopaki próbują otworzyć "miliardowy" stadion w Gdańsku i natrafiają poza kilkudziesięcioma tradycyjnymi problemami z bezpieczeństwem i ochroną przeciwpożarową na coś tak, dziwnego jak fakt, że płyta boiska nie jest wymiarowa., ponieważ za liniami bocznymi winien istnieć pas szerokości trzech, a za bramkami, pięciu metrów pokryty trawą, czy choćby ubitą ziemią.

Na PGE Arenie jakiś dobrodziej połozył tam kostkę granitową, bardzo ozdobną. Sam z siebie chyba nie położył, tylko w ramach realizacji projektu.
Wszyscy zainteresowani chyba zapoznali się z projektem? Nie piszę o budowlańcach tylko o działaczach pilkarskich, naszych, UEFistach, oraz reszcie tych ojropejskich darmozjadów.

Nie znają własnych przepisów, że spytam? Zresztą, co tam przepisy, skoro na mój prosty rozum, pomysł by obudować chodniczkiem z kostki brukowej boisko piłkarskie jest bardzo, bardzo dziwaczny.

Rozwiązanie problemu też jest, delikatnie pisząc, takie sobie.

- Podczas meczu przykryjemy kostkę sztuczną trawą i nic nie będzie widać!

Jasne, rozgrzewający się pilkarze będą galopować po kostce brukowej przykrytej sztuczna trawą z rolki. To zupełnie tak, jakbym przygotowując na potrzeby Olimpiady basen, a w miejscu gdzie jacyś frajerzy mają skakć z wieży, zrobiłbym oczko wodne, które dla większego efektu obsadziłbym Niezapominajkami.

Miliardowe inwestycje robione przez durni 'na wielki kamień"

Powszechna historia ogłupiania

Jorge Louis Borges w „Powszechnej historii nikczemności” opisując absolutny tryumf kartografii, mapę identyczną z Królestwem, mapę w skali 1:1, gdzie każdy kamień, każda budowla i każda kość pozostawiona pod krzakiem przez psa, jest odwzorowana, identyczna z oryginałem, dodaje, że do dzisiaj można zwiedzać ruiny tej mapy.

Borges w ogóle miewał takie niezdrowe pomysły. A to nieskończona biblioteka, która jest uniwersum, a to znowu szczegóły dotyczące technik walki na noże.

Inną znowu kwestią jest dmuchanie balonu. Nie ma tak rozciągliwego materiału, tak cudownej gumy, by można było nadmuchać wykonany z niej, nieskończenie wielki balon. Proszę się nie pchać ze szpilką, bo od razu widać, że balon zaraz pęknie!

- Mapa, balon? Czy wy nie możecie Jarecczak, po prostu wyśmiać naszych polityków po nazwisku?

Zobaczcie czytelnicy, jak to się duch blogosfery odzywa. Lepiej by siedział cicho!

Oglądałem te polityczne przedstawienia. Wydały mi się śmieszne. Oczywiście zabawny jest Jarosław Kaczyński gdy deklamuje słaby tekst, niczym na szkolnej akademii, ale nadęciaki ( wzdęciaki ) z PO są stokroć śmieszniejsi. Oto typki, które rządza nami od 4 lat, ni z tego ni z owego nagle próbują wzbić się do lotu, chociaż na skrzydełkach od dawna brak upierzenia.

I jeszcze ta „narracja” którą można streścić w haśle:

„pazerni głupole wszystkich stanów, łączcie się!”


Jeszcze nie znacie PO?

Naprawdę jesteście ciekawi co będzie dalej, jeśli będą się tutaj panoszyć rządzące nami "leberały" jeszcze cztery lata, bo ja nie!

Ich balon, balon, który wczoraj tak pracowicie dmuchali, ma tyle miejsc, w których za chwilę pęknie, że radzę się odsunąć na bezpieczną odległość. Tak wielki balon, gdy pęknie, nie tylko pokryje nieuważnych kawałkami baaardzo rozciągniętej gumy, to jeszcze spadnie na ciekawskich deszcz śliny a zmieszane oddechy dusz nigdy niemytych wielu powalą swym ohydnym smrodem.

Przed tym już nie uda nam się uciec, ale po co pchać się z własnej woli, w pobliże epicentrum eksplozji?

Panie Premierze, proszę dobrze nabrać w swe opiłkarzone płuca troszkę powietrza i porządnie dmuchnąć!

I tak wyjdziemy na tym lepiej, niż gdybyśmy obudzili się kiedyś w ruinach mapy, gdzie szakale, zdziczałe psy i wiatry dujące w ostateczne trąby.

- Nie można jaśniej?

Można, ale po co? I tak masz szczęście, duchu, bo planowałem zacząć od cytatu z przeklętego Davida Irvinga, z jego „Wojny Hitlera” o budowaniu autostrad. Jak to Adolf "zacynił" robotę kopiąc szpadlem, a miłośnicy jego talentu rzucili się po przekopaną osobiście przez wodza ziemię, biorąc ją garściami jako talizmany czy inne tam trofea.

Tego nie zrobiłem.
Wszystkiego dobrego i miłych snów życzę!

Rozbijacze i naganiacze

Źle się dzieje w państwie blogerskim!

Dawno rozwiały się moje osobiste złudzenia o „Dzikich Polach Internetu” ale sądziłem, że skoro angażują swój czas i rozmaite talenty liczni i szlachetni ludzie, sto tysięcy razy mądrzejsi i szlachetniejsi od autora tych słów, gdzieś się w końcu ta blogosfera doczołga.

Mamy teraz na „prawicowym topie” sprawę Nowego Ekranu i Łażącego Łazarza, lidera tej inicjatywy. Z niechęcią czytam kolejne ataki i obrony, gdyż nie jest to już pojedynek, a zwyczajne okładanie się po łbach sztachetami.

Awantura zaczęła się od projektu politycznego, przedstawionego przez ŁŁ. Oczywiste jest, że ŁŁ „dał ciała” ponieważ tak się tego nie robi. Zaufał chłop swej popularności internetowej, popularności, której początkiem były głośne, ale głośne jedynie, w zamkniętym, przyjacielskim kręgu blogerskim, perypetie związane z Salonem24, których genezy nie pomnę. Ta oczywista ułuda, popchnęła ŁŁ do przyjmowania kolejnych póz, od pokrzywdzonego biedaczyska - niemalże do proroka prawicy. Bywa i tak!

Biedny Łazarz!

Pomylił niezobowiązująca zabawę w publicystykę, jaką tu uprawiamy, z działalnością polityczną. Ba, z obywatelską działalnością polityczną ( za komuny nazywano to „oddolną inicjatywą” – zdaje się ) która od lat w Polsce się nie zdarza. Moim zdaniem, jego błąd, błąd wynikły z naiwności oraz szczerego serca, nie ze złej woli.
Pewnie nie spodziewał się nasz „Łazik” że rzuca się na niego z takim przytupem, dotychczasowi koledzy z blogosfery. I jakie armaty zostały wyciągnięte! Już zdrajca prawicy, już rozbijacz i niemalże agent byłej WSI, a do tego marzyciel, naiwniak i nabzdyczony, oderwany od rzeczywistości nadęty bufon. Twórca sekty, bez mała!

Zły Łazarz!

Najpierw „wygłosili się” obrońcy dominacji i jedyności Prawa i Sprawiedliwości po prawej scenie sceny politycznej, zupełnie tak, jakby ŁŁ mógł odebrać partii Jarosława Kaczyńskiego choćby 0,1% Przecież to „szczyre” bajdy są! Ale gorliwość trzeba wykazać, prawda? Czyli ŁŁ rozbijaczem i zdrajcą wspólnej sprawy, zupełnie tak jakby jego adwersarze nie rozumieli, że całkiem sporo ludzi ( na przykład niżej podpisany) zagłosuje na tych ancymonów, niejako z przymusu, co nie znaczy, że choć przez sekundę rozważałem głosowanie na inicjatywę promowaną przez ŁŁ czy inne pokraczne PJN.

Oczywiście, głos zabrali też autorzy oraz szczerzy zwolennicy środowisk związanych z Gazetą Polską, Solidarnością 2010 itp. - Jedynymi obrońcami naszej wolności, którzy przy takiej, błahej przecież okazji, koniecznie muszą popisać się agresywnym atakiem na drobną, publicystyczną efemerydę, w obronie swojej, wyżej wspomnianej wyjątkowości. Wiem, wiem, mało kasy do podziału, a najgorszy wróg siedzi i knuje na prawicy. Nic osobliwego! Tak jest od dawna i długo jeszcze będzie, dopóki na nudziarstwo, kserowane w nieskończoność wygibasy publicystyczne i zwyczajne oszołomstwo będzie, z braku konkurencji zapotrzebowanie. Ja to rozumiem i nie mam nic przeciwko!
Każdy, jak to mówią na prowincji „orze jak może”

Dziwi mnie tylko, że szanowna publika, każde głupstwo, tak łatwo łyka i prawie nigdy nie powie: „sprawdzam”, choć wystarczy sobie „poguglać” co jeden z drugim, autorytet wypisywał w sprawie smoleńska, chociażby.

Śmiejemy się z oszołomów z Wyborczej, zgoła nie dostrzegając, że po prawej stronie dorobiliśmy się już prawie lustrzanego odbicia tego osobliwego medialnego zjawiska! Tyle, że skromniejszego, biedniejszego, ale mam wrażenie, że równie zdeterminowanego i równie zaborczego.
Ot, struganie kijka, przy pomocy kozika, nie obrabiarki sterowanej komputerowo.

Podzieleni, zwalczający się nawzajem, podpuszczani przez „grubszych cwaniaków” dajemy się prowadzić na margines politycznej debaty. Już nie „Dzikie Pola” gdzie przebiegają watahy wolnych jeźdźców, gdzie starcia i kryjówki w oczeretach, a karne armie ustawione w czworoboki, umundurowane w kolorowym, iście papuzim stylu i maszerujące tam, gdzie im wskażą naganiacze, nasze maluteńkie Napoleonki polityki. A reszta?

Reszta, niech lepiej, pozostanie milczeniem!

Rząd na czele radykalnej opozycji!

- Panie premierze, chyba to pierwszy przypadek w historii nowoczesnej demokracji, gdy na ulice wyszli politycy, przedstawiciele rządzącej koalicji by zaprotestować przeciwko…Właśnie, przeciwko czemu protestujecie?

- Chwileczkę, zaraz odłożę tubę! Chodźcie z nami! Chodźcie z nami! Przepraszam. Opozycja, a także wielu oszukanych i sprowadzonych przez nią na zła drogę obywateli, nie bójmy się o tym powiedzieć publicznie, wypacza obraz naszych wspólnych dokonań. Mamy dość i nadszedł czas by wyrazić swoje zdanie! – Chodźcie z nami! Chodźcie z nami!

- Tubę! Po co pan krzyczy bez tuby?

- Poniosło mnie! Chyba wszyscy zdajemy sobie sprawę, ze czasy są bardzo ciężkie a mój rząd nie dość, że nie ma zamiaru niczego robić to jeszcze coraz częściej wywraca się, wywija kozła i odwala kitę! Czas z tym skończyć! Chodźcie z nami! Chodźcie z nami!

- Ale po co podpalać śmietniki?

- Bo to łatwe a poza tym, poza wszystkim niech lepiej spłonie kilka śmietników niż Polska, a wszyscy widzimy, że taki jest pomysł opozycji na kampanię wyborczą! Chodzili z pochodniami niczym jacyś faszyści a nam wystarcza zapalniczka kupiona w kiosku by sfajczyć śmietnik. Chodźcie z nami! Chodźcie z nami!

- Panie premierze…

- Będziemy protestować tak długo aż opozycja i część, niewielka ale krzykliwa część obywateli poda się wreszcie do dymisji! Dość sypania piachu w tryby i wkładania kijka w szprychy! Nic tu po was! Będziemy tak długo protestować na tym oto blokowisku aż mieszkającej tu hołocie znudzi się opór. Nikt z tego bloku nie wyjdzie po buły ani mleko, nikt nie wyniesie śmieci w kubełku…

- Tym bardziej, że śmietnik płonie!

- Wystarczy spojrzeć z jakim zapałem politycy i urzędnicy niższego szczebla oddają się aktom drobnego wandalizmu. Za chwilę na tamtym trawniku zapłoną opony bo już słychać trąbki doradców prezydenta, nie zdradzę tajemnicy, że każdy dźwiga oponę od mazdy.

- Dlaczego akurat od mazdy?

- A dlaczego nie? O! Z lewej strony zbliża się grupa WOT!

- Warszawskiego Ośrodka Telewizyjnego? Z transparentem o treści obscenicznej?

- Jakiego tam ośrodka? To grupa niezależnych myślicieli, którą „roboczo” nazywamy WOT. To skrót od Wyjątkowo Obrzydliwe Typy. Ten w czerwonej czapce z pomponem to przecież Celińszczak, tyle że dla zmyły bez okularów.

- Panie premierze, czy nie sadzi pan, że to trochę przesada by rząd robił zadymę na ulicy? To takie jakieś…

- Wiem, że to nowatorskie!
- No nie wiem! Raczej dziwne. Opozycja…

- Opozycja nie potrafi skutecznie protestować! Wszystko musimy robić sami. Proszę spojrzeć na tę łunę. To się pali jakaś cholerna buda na Solcu! Tak, to jest umówiony znak! Naszych jest tam kilkunastu, wszystko z uniwersytetu wykładowcy i literaci. Oni maja pochwycić Bronka, bo to jest umówiony znak!

- Mają pochwycić Pana Prezydenta? Wrzawa się podnosi. Na Belweder! – Krzyczy stojący na dachu mazdy Schetyna. O Boże! To nie do pojęcia!

- Jakiego znowu Prezydenta? Oni będą sprawdzać na ulicy dowody osobiste i prawa jazdy, a pochwycą pierwszego Bronisława jaki im się nawinie!

- Jaki im się nawinie pod rękę?

- Tak właśnie będzie! Gdzie moja tuba? - Tubę mi tu dawajcie! Do bani, tfu, do broni! Do broni! Do broni! Słuchajcie mnie posłowie i politycy lokalni, stańmy wraz do apelu! Oto godzina wybiła, przy nas potęga i siła! Podsekretarze stanu i kanceliści! Za tłumaczenie się w sejmie przed ludźmi marnymi, za wieczory spędzone w bibliotece, za trud, za urąganie rządzenia męce…

- Panie Premierze! Panie Premierze!

- Co?

- Jajco!

Mgła. Wytęż wzrok!

Obejrzałem wczoraj dołączony do Gazety Polskiej film pań Lichockiej i Dłużewskiej. Film bardzo prosty w konstrukcji i ascetyczny poprzez samoograniczenie się twórców. Od razu dodam, że wyszło to obrazowi na dobre.

Oto mówią wprost do widzów filmowani w dużym zbliżeniu pracownicy Kancelarii Prezydenta Kaczyńskiego panowie Duda, Kwiatkowski, Opara, Sasin, Wierzchowski i Zołoteńki. Mówią jasno nie uciekając w dygresje czy własne przypuszczenia. Opisują jedynie to co widzieli, co słyszeli, w czym brali osobisty udział.
Ich naprzemienna opowieść jest ilustrowana fragmentami filmów z miejsca katastrofy, sprowadzenia zwłok oraz uroczystości pogrzebowych. Film ilustruje muzycznie Andrzej Dziubek, lider kapeli DEPRESS wspaniale wykonujący utwór „Suplikacje, Święty Boże”

W zasadzie większość opowiedzianych w filmie scen była mi wcześniej znana, może poza kuriozalną sytuacją gdy ludzie ówczesnego Marszałka Sejmu a obecnego Prezydenta w obecności Jacka Sasina powołują się na jego śmierć jako na argument za natychmiastowym przejęciem władzy w kancelarii.

Tak naprawdę film „Mgła” przynajmniej dla mnie, jest przede wszystkim smutnym i przerażającym obrazem upadku moralnego i intelektualnego członków ekipy obecnie rządzącej Polską, a przy okazji także i naszego upadku, bo wszak to z naszej woli rządzą.

Cóż z tego, że działają na obrzeżach tragedii, że z oczywistych powodów nie są jej bohaterami, skoro większość ich działań opowiedzianych w filmie polega na nachalnym włażeniu na plan pierwszy. Są niczym przysłowiowi teatralni halabardnicy wytaczający się z kątów, nachalnie wyłażący w światła reflektorów by wygłaszać swoje pokraczne monologi.

Scena ze Smoleńska, gdzie obok ciał poprzykrywanych folią trwa ustawianie scenek dla mediów niczym na planie filmowym. Tu sobie Tusk z Putinem podadzą dłonie a tu się uścisną, a jak Kaczyński nadejdzie tamtędy to odejdą tędy, a jak tędy to Tusk tamtędy.

Do tego chaos informacyjny, lekceważenie rodzin ofiar, ich uczuć i potrzeb. Od początku do końca z tupetem charakterystycznym dla prawdziwych chamów dbają tylko o to by błyszczeć w pierwszym szeregu. Nie mogą się od tego powstrzymać w żaden sposób.

Jeszcze podczas wawelskiego pogrzebu nie mogąc się doczekać wyjścia z krypty rodziny pary prezydenckiej wystawiają swe gęby by odbierać kondolencje od zaproszonych oficjeli.
Trójka politycznych herosów: Tusk, Komorowski, Sikorski.

Twarze nie skażone empatią ani rozumnym zastanowieniem nad najprostszymi zasadami kurtuazji czy dobrego tonu.
Oto trzech Dyzmów dwudziestego pierwszego wieku! Zachwyceni sobą i własną siłą przebicia.

Tytułowa mgła. Po obejrzeniu filmu mam wrażenie, że autorkom nie do końca chodziło o mgłę wypełzającą z parowu opodal lotniska w Smoleńsku. Bo czymże jest taka mgła, którą byle wiatr potrafi rozwiać.

Pomyślcie jak gęsta mgła musi wisieć od lat nad Polską, skoro nie pozwala ludziom w żaden sposób jasno dostrzec kogo obdarzają darem władzy. Przykre to i niepokojące doświadczenie.
Przyjrzyjcie się twarzom, posłuchajcie ich bełkotu. Mgła powoli się przerzedza.
Wystarczy się trochę skoncentrować i wytężyć wzrok.

Gdy byłem dzieckiem na ostatniej stronie Przekroju drukowano dwa pozornie identyczne obrazki. Zadanie brzmiało „Wytęż wzrok i znajdź dwadzieścia szczegółów, którymi różnią się te dwa obrazki”

I ty, miły czytelniku, wytęż wzrok i znajdź na początek 20 szczegółów którymi różni się wykreowany w mediach wizerunek naszych władców od rzeczywistości. To nie jest na początek jakieś specjalnie trudne zadanie!

Acha, dla ułatwienia sobie zadania możesz obejrzeć „Mgłę” Naprawdę warto!

Tomasz Terlikowski. Oko niemowląt wśród wrogów

Przeczytałem dzisiaj dwa opublikowane w Salonie24, teksty pana Tomasza Terlikowskiego. Oczywiście, zawsze o ile jego tekst zoczę to czytam. Czasem mnie wkurzył pan Tomasz i miałem ochotę obdarować go sójką w bok a innym razem chętnie bym go wyróżnił pociągając za ucho.

Niech nikogo nie zmyli ten lekki wstęp, bo to jest poważna pisanina.
Dzisiaj po przeczytaniu jego tekstów zadałem sobie pytanie, czy chciałbym żyć w państwie wymarzonym przez pana Tomasza?

Oczywiście tak, jak ja sobie wyobrażam wymarzone przez tego dzielnego publicystę państwo i społeczeństwo. Zakładam, że TT nie udaje, nie zgrywa się dla pieniędzy i nie hoduje własnego elektoratu. Jednym słowem zakładam uczciwość publicystyczną TT.

Doprecyzowując. Chodzi o państwo oparte o wartości chrześcijańskie, które są traktowane poważnie a nakazów i zakazów religijnych wszyscy przytomni starają się przestrzegać. Chodzi o państwo, którego większość obywateli przynajmniej chce być dobrymi chrześcijanami.

Oczywiście, jako ateista bardzo chciałbym żyć w takim państwie. Sto razy wolę być dysydentem a nawet łobuziakiem w świecie Terlikowskiego niż akceptowanym przez dzisiejszą władzę obywatelem. Nudzi i przeraża mnie życie w świecie wykreowanym przez idiotyczne media, lewackich ancymonów w rodzaju Krytyki Politycznej czy innych, prawda, liberałów.

Urodziłem się w świecie socjalizmu stosowanego, gdzie człowiek miał być trybem w maszynie zmian mentalnych i społecznych, a dwadzieścia lat po ogłoszeniu upadłości przez bandę komunistycznych ścierwojadów żyję w świecie, w którym człowiek jest rzeczą.
Istotą popychaną! I choć osobiście popychać się nie dam, nie podoba mi się państwo w którym miliony ludzi, tak ludzi, traktowane są jak bydło.

Ktoś mi tu napisze, że taki Terlikowski to fundamentalista katolicki.

I dobrze! Ma chociaż fundament na którym może budować. Przepraszam, a co ma druga strona, której reprezentanci „wrzeszczą” pod jego tekstami? Co macie, potencjalni przewodnicy ludu?
Osiemnastowiecznych racjonalistów? Dziewiętnastowiecznego Marksa ufryzowanego na potrzeby dwudziestowiecznych reżimów totalitarnych? Lenina? Stalina? Hitlera?
Mnie, ateistę chcecie przywabić brodzącymi po kolana we krwi fagasami? To ma być fundament nowoczesności?

Obraziłem? I dobrze! Tacy jak Terlikowski piszą o tym, czego chcą od Świata, od Polski. Spotyka ich rechot szczerych prostaków i śmiech elit, za których przykładem bracia mniejsi intelektu szydzą i wyzywają.

Jakże to, świat według Terlikowskiego? Świat według jakiegoś Terlikowskiego, skoro najtęższe głowy mówią i piszą o wolności, swobodzie wyboru oraz nieograniczonej indywidualnej ekspresji?
Co jest grane?

A to jest grane, że głosiciele nieograniczonej swobody oraz czciciele praw obywatelskich tak naprawdę myślą tylko o swojej wolności, o swojej swobodzie, o swojej nieograniczonej ekspresji w ramach której w każdej chwili mogę Cię drogi czytelniku złapać za łeb i przygiąć ten Twój szacowny łeb do samej ziemi. Po Twoim grzbiecie do wypasionych „mesiów” siadać będą. Czasy są takie, że najpiękniej o wolności mówią urodzeni zamordyści, podobnie jak o swobodzie seksualnej zapaleni onaniści.

Jasne, tak kiedyś działały Kościoły. Plemienni władcy po to przyjmowali chrześcijaństwo. Został taki księciem czy przy odrobinie szczęścia królem, a i pospólstwem łatwiej było rządzić.

Ale, mili moi, zauważcie, że nie żyjemy w siódmym, dwunastym czy nawet siedemnastym wieku, tylko w dwudziestym pierwszym.

To nie Kościół żre wasze podatki, a jeśli nawet to dostaje jakieś resztki ze stołu współczesnych książąt. To nie Kościół wpieprza się w wasze rodziny, nie Kościół rządzi sztuką, nie Kościół akceptuje lub odrzuca urządzenia społeczne.
Wreszcie, tak jak czytam teksty Terlikowskiego mam przekonanie, że nie o instytucję mu chodzi, a o żywą wiarę, o kościół nie pogodzony tą współczesną breją intelektualną, o kościół odważny!

Jeszcze raz!
Jako ateista chcę żyć wśród ludzi wierzących. Wolę by budził mnie dźwięk dzwonów i by pod moimi oknami przechodziły procesje czy inne pielgrzymki, niż bandy przebierańców, kiboli, feministek czy innych ananasów. Nie chcę by budził mnie ‘kołchoźnik” wmontowany w ścianę, którego nie można wyłączyć. Dzisiejsze stereofoniczne „kołchoźniki” plazmowe obchodzę, póki mogę, szerokim łukiem, czego wszystkim czytelnikom tego tekstu życzę.

Tak, mili moi, tak, panie Tomaszu Terlikowski. Taką mam fantazję, że nie chce umierać, gdy przyjdzie na mnie pora, w dzikim i obcym świecie.
Odwagi życzę!

Psia polityka mać

Jarosław Kaczyński

Jarosław Kaczyński jest zdrowy, bo ma zimny nos. Trochę się czochrał ostatnio i nawet, co nieco dziwne, ganiał za kotem. Zbieracze wyczochranej sierści nadbiegali zewsząd nawołując, że JK zostanie całkowitym łysolem przez to czochranie. Wedle najnowszych badań: Sierść czarna, błyszcząca. Łapy mocne a ogon dość wesoły!

Bronisław Komorowski

Podobnie jak u Jarosława Kaczyńskiego nos jest zimny choć malinowa barwa nosa wszystkiemu przeczy. W fachowych tygodnikach można spotkać się z sugestią, że nos Bronisława Komorowskiego jest chłodzony sztucznie. Sierść podniesiona jakby w panice, Oko lekko mgliste a łapa niepewna. Osiągi w zbieraniu wiewiórek z drzew zostały opisane jako „dwa chyce w okularach”

Donald Tusk

Donald Tusk ma nos gorący i nie chce przynosić patyka…

PiS jednak partią XXI wieku

Jest jeden taki specjalista od narracji, który często pojawia się w mediach i każdym swoim wystąpieniem budzi irytacje blogerów i komentatorów a już szczególnie złości zwolenników Prawa i Sprawiedliwości. Specjalnie się im nie dziwię bo ciężko się słucha, że ich partia należy do XIX wieku. Markotnie im się grzebać w takim gadaniu tym bardziej, że akurat profesor Krasnodębski wezwał do wygnania tego całego PR z życia politycznego, a przecież to zacny autorytet. Co tu się odzywać w takim przypadku?

Ananas o którym wspomniałem na początku, wraz z pewnym dziennikarzem wydał całkiem niedawno książkę do której przeczytania usilnie zachęcałem wszystkich przytomnych. Widać, że niewielu usłuchało. Mniejsza z tym.

W tej książce można na przykład przeczytać o nowych kanałach komunikacji z wyborcami, omijającymi tradycyjne media. Jest XXI wiek i nie trzeba się narażać na kontakt z panią Moniką czy jakimiś politrukami z wiadomej stacji, poprzebieranymi za dziennikarzy.

I zobaczcie co robi Jarosław Kaczyński udzielając wywiadu skromnemu portalowi „blogpress” ( świetna robota ) tuż., co należy podkreślić, przed weekendem?
Udowadnia, że to jest możliwe a nawet łatwe i przyjemne! Wywiad trafia na czołówki wszystkich mainstreamowych portali i wszyscy chcąc nie chcąc muszą się do niego odnieść. Koronkowa robota.

Drugi piękny chwyt ( nic to, że być może nieintencjonalnie wykonany ) to kampania pana Marka Migalskiego. Popatrzcie, ile szkody narobił Pisowi taki jeden zwykły Palikot. Cokolwiek nasmarował albo gdziekolwiek i w jakiejkolwiek sprawie otworzył gębę nikt o niczym więcej nie gadał w mediach tylko o nim, a Pisowczycy musieli się oburzać, złościć albo milczeć wyniośle. Palikot wszystko przykrywał, ha!

A tu pojawia się nasz dzielny politolog i cap mu narrację! Szuka Palikot swojej medialnej, żółtej koszulki lidera a tu nie ma! Patrzy pod łóżko – nie ma, na półce z dziełami filozoficznymi – nie ma, w kredensie, w barku – nie ma!

Jedzie windą, a tu w windzie ludzie o Migalskim gadają i jego konflikcie z Kaczyńskim. A jedna babka jeszcze pokazuje na niego paluchem i szepce do koleżanki.

- Gdyby się ten kudłaty ogarnął, schudł i urósł byłby trochę podobny do pana Marka!

Cóż, w tym konflikcie brakuje pointy, ale jestem dziwnie spokojny, że będzie.

Spotkanie. Męska rozmowa. Że, panie tego, wszyscy popełniamy błędy, że dużo racji, że tylko forma, że jednak młodzi und ambitni są przyszłością partii, że wspólny cel...

Sześć pieczeni na jednym rożnie, czyli wszystko „po książkowemu” i jak najbardziej XXI wieczna polityka.

Gwybica Umysłu. Z cyklu "Medycyna i ty"

Przyczyny:

- uporczywe kupowanie i czytanie Gazety Wyborczej, oglądanie TVN24 oraz studiowanie mądrości zapisanych na portalu Onet itp.

Objawy:

- konieczność reakcji pozytywnej bądź negatywnej wobec treści z którymi chory zapoznał się za pośrednictwem wymienionych mediów

- narastające podniecenie w czasie gdy zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki "Szkła kontaktowego"

- utożsamianie się z bohaterami zmagań politycznych, a w najgorszym przypadku z dziennikarzami zatrudnionymi w wymienionych mediach

- przy ostrym przebiegu choroby biegunka słowna, widzenie diabła w szeregach partii opozycyjnych, używanie w sytuacjach codziennych zwrotu "jak Michnika kocham" oraz ustawianie na monitorze komputera jako tapety zdjęcia Moniki Olejnik

Leczenie

Zaleca się długie spacery, czytanie książek a nawet pozornie pozbawione sensu leżenie nocą na trawie i kontemplowanie urody rozgwieżdżonego nieba

Dieta

Befsztyk, piwo, omlet, wino, sałatka, ryż, śpiew i wszystko to na co masz ochotę. Byle powoli. Lektura dzieła "Gargantua i Pantagruel" w tłumaczeniu "Boya" Żeleńskiego

Przeciwwskazania

Lektura tekstów zaangażowanych ideologicznie i finansowo dziennikarzy tak zwanej drugiej, jasnej strony, ponieważ bez koniecznej kwarantanny sensów politycznych, grozi to zarażeniem się Gapolozą pobudliwą.